Ik vroeg eens aan mijn opa(hij was stuurman geweestop de grote vaart):‘Waar is het avontuur?’ Ik had namelijk boeken gelezenwaar de zee schuimdevan de levenslust en de onrustdie nooit stil komt te liggenen waar de zeilen bol stondenvan de jeugdige geestdriftnaar andere werelddelenwaar niet alleende dieren nog wild waren. Mijn…
Vandaag (4 augustus 2026) is het hoog tijd dat ik weer eens een bijdrage publiceer op mijn weblog. Ik weet niet hoeveel (trouwe) lezers ik in de loop van de 17½ (!) jaar dat ik dit weblog nu bijhoud heb vergaard, maar als je te lang niets van je laat…
Om ons heenspanden wij opnieuwhet membraan tussenbuiten en binnen. Maar voorlopig zijn we weeruitgezomerd.De campingbeheerderheeft de slagboom neergelatentussen ons speelterreinen de buitenwereld. De rupsenpoppenliggen op zolderte wachten ophet lichte seizoenwanneer ze zich wederomuitvouwen mogennaar het open licht. Als het ruisen weer begintin nu naar nul gedraaide gasstelletjesin de bomenin ons…
Vandaag (6 juli 2026) stuit ik op dit artikel met de niet bepaald pakkende kop: ‘Liever Gelderland dan Spanje: steeds meer Nederlanders vieren vakantie in eigen land: ‘Praktischer dan opgesloten zitten in een resort’ (in de dode bomenversie heeft het stuk de heel wat pakkender kop ’25 minuten rijden en…
Telkens als ik rechtdoor wilgaan de zinnenkromtrekkende bewegingen makensluipen starenmet fonkelogennaar het kampvuurkom maarkom maar dichterbijlikken de vlammen. © André Degen
Interessant artikel in De Volkskrant van gisteren (24 juni 2026) van Wilma de Rek: ‘Schrijf en blijf’ (dat in de digitale versie van de krant Laat dit de zomer worden van de ansichtkaartrevival! | de Volkskrant blijkt te heten). Het artikel gaat over de gunstige effecten van schrijven met de…
De weg verzandt er.Een generatorhoudt het leven op gang.De siësta rekt zichgeeuwend lang. Klokkenwijzers waden doorde stroperige hitte. Soldaten in hun observatiepostkijken toe op de demarcatielijntussen rimboe en beschaving. Tussen de bomenzijn uitheemse stammen verschenen. Als de nachtzwaar begint te ademendraait het kamermeisjemij haar rug toeen buigt iets te diepover…
Eergisteren (16 juni 2026) stuitte ik op dit bericht: een robot, Pemba gedoopt, heeft de Chimborazo (6.263 meter), de hoogste berg van Ecuador en tevens de hoogste (dode) vulkaan van de Andes, op 6 juni voor het eerst als mechanische klimmer bedwongen. Wat daarbij geruststellend is: ‘Hij deed er twee…
Twee lichamen geledenhadden wij hiereen liefde begaanOp de tijd verstoven woordenlagen uitin tot aarde weergekeerdewolkenformaties. Nu, op stukgelopen paden,keken wij het geluk in de rug.Rondom onsklonk de verte dichterbij.Achter de coulissenreden treinenmensen uit elkaar. In de takken hingende spinsels van weleer.In de struiken lagen nogonzichtbaar de strikken.Everzwijnendolle schatgravershadden de aarde…
Even tijd voor wat nostalgie (én wat schaamteloze zelfpromotie). Gisteren (14 juni 2026) las ik namelijk het Volkskrant Magazine. Daarin staat het artikel ‘Het Veluwse Buitenatelier’. Die titel slaat op het landschap, de bossen en heide, tussen Nunspeet en Elspeet, dat als inspiratiebron en als atelier in de open lucht…
