Damesdubbel

Studentes die nog een studievan het leven gingen maken. Hun huid zo onaanraakbaar dichtbij dat het schrijnde. Met ferme grip om hun slagwapen raakten ze me waar ze me raken konden. Ik stond hier twintig jaar geleden al de meiden even strijdlustig.     Met gebogen hoofd hun slagen afwachten een ballenjongen…

Lees verder

Toch nog tranen…

Vorige week donderdag (15 september 2022) in zijn afscheidsvideo nam hij vrij zakelijk afscheid van de hele tenniswereld en toen was ik evenmin aangedaan, maar gisteren (23 september 2022), na zijn allerlaatste optreden aan de zijde van zijn vriend en ex-rivaal Rafael Nadal, hield Roger Federer het niet droog. En…

Lees verder

Beslissend punt

Die hele partij had ik al buitencategorie geslagen. Vanuit de hoogte had Jacco Elting mijn slagen bijgestuurd: ‘Door de knieën, kijk naar de bal, schouder naar het net, verplaats je gewicht steeds naar voren.’ En toen: ’t beslissend punt. De wereld trok samen om de parallellen en meridianen van mijn…

Lees verder

De man die zijn racket verhief tot toverstaf

Ik moest even van de schok bekomen, vandaar dat ik er pas vandaag (17 september 2022) aandacht aan besteed: het afscheid van het tennis op het allerhoogste niveau (in de toekomst zal hij namelijk ongetwijfeld nog wel diverse demonstratiepartijen spelen) dat Roger Federer eergisteren bekendmaakte en dat ik in De…

Lees verder

Stratford-upon-Diever

Het is zondagavond (11 september 2022), mijn jaarlijkse weekendje Diever zit er weer op. Elk najaar heb ik in Diever een ‘Shakespeare-weekend’ met vrouw en kind. En dat was ook nu weer het geval. In 1985 ben ik er met mijn vrouw mee begonnen en nu, na zevenendertig jaar, is…

Lees verder

Der neue Koch

Vandaag (8 september 2022) stuit ik in de digitale versie van De Volkskrant op een artikel dat pas overmorgen in de dodebomenversie komt te staan. Het lange vraaggesprek gaat over de nieuwe roman van Herman Koch, Het Koninklijk Huis. Normaal worden nieuwelingen van bestsellerauteur Koch met de nodige publiciteitsherrie omgeven,…

Lees verder

Enig kind

Op het tot spiegel gepoetste dressoir houdt een foto zijn glimlach op. De lijst is te nauw voor zijn toekomstdromen. De moederhand houdt hem een leven lang ontstoft. De bloemen om hem heen bloeien het hele jaar door. De blos op zijn wangen verbleekt niet zienderogen. De schepper van dit…

Lees verder

Mag ik de zomer nog even vasthouden?

In de column ‘Deksel‘ van Julien Althuisius in De Volkskrant van gisteren (29 augustus 2022) overpeinst de schrijver de laatste keer aan het strand voor deze zomer. Daardoor moest ik denken aan mijn eigen ‘Nog één keer…’ voordat we de de zomer weer voor een jaar moeten uitzwaaien (als het…

Lees verder

Natuur

Ik mis haar nu al, de schuchtere groene steeds wijkende. ´Kom terug!´ had ik daarom willen roepen maar de kraanvogels met de dalende zon als tika keken omhoog naar hun bestemming gingen op in de luchtspiegeling van Atlantis. © André Degen

Lees verder

Heimwee naar iets wat je nooit hebt gekend

Ik zit in de nadagen van de vakantie, het niemandsland tussen weg geweest zijn en de draad weer oppakken van het werkzame leven. En wat doen je dan? Je ruimt de vakantiespullen op en leest de kranten door die zich tijdens je afwezigheid op je deurmat hebben opgestapeld. Zodoende stuitte…

Lees verder