Ik volgde het bijvak filosofie.Mijn medestudentenallen Marx-discipelenhielpen de docent ijverig meeFriedrich Nietzsche te filerenwaarna hij door de gehaktmolen werd gehaald van Professor Doktor Hanz Heinz Holzeen naam als drie harde tikkenrecht in je gezichtlinks, rechts, links. De grote filosoof uit Röcken, zo leerde ikbleek een impressionistische beuzelaar.Hoe kon dat ook…
Een bericht op NPO1 triggerde mij eergistermorgen (25 maart 2026), en dan niet door de gebeurtenis (een aanrijding tussen een trein en een auto), maar door de plaats waar die plaatsvond: Meerssen (in Zuid-Limburg). Het voerde mij terug naar een vrij ver verleden. We schrijven het jaar 1994, ergens in…
Zijn voet schreef poëzie,verhief parabooltot stijlfiguur. Hij schudde de zwaartekrachtvan zich afzette zijn schaduwop het verkeerde been. Met de onmogelijke goaltrapte hijde sterflijkheid van zich af. © André Degen
Afgelopen maandag (16 maart 2026) las ik de column van Arie Elshout over Johan Cruijff. Daarin uit Elshout niet alleen bewondering voor de voetballer Johan Cruijff, maar ook voor ‘het fenomeen’ Cruijff, want, aldus Elshout, ‘Cruijff is meer dan voetbal alleen. Hij ontsteeg de wereld van de gewone voetbalstervelingen. Zijn…
Aan de bosrand waagden twee gaaien de oversteekvan een wak in de sneeuwzwangere lucht.En ik dacht aan mijn oude angstvoor het kwijlende monster uit het bos. Onder de dekking van mijn ouderszat ik destijds in een vakantiehuisjealleen stil te griezelen.Geen gordijnen, dus het beest uit het boskon ongehinderd naar binnen…
Afgelopen zaterdag (7 maart 2026) was ik in Assen – en dan de meeste tijd in het Asserbos (een van de oudste bossen van Nederland, lees ik op Wikipedia). Ik wist dat het zaterdag een prachtige dag zou worden, dus ik wilde wandelen – en dat urenlang. Mijn eigen stad…
Vroeger zag ikop bepaalde dagen-wat die gemeen haddenheb ik nooit kunnen nagaan –zwarte vlekkenin een coupéraam.Ze waren voor mij een tekendat ik die dagbepaalde inzichten zou krijgen. Ik vroeg mij altijd afof andere treinreizigersdie optische verschijnselenook waarnamenof was ik de enigedie er oog voor hadzoals een migrainelijder alleen ismet zijn…
Gisteren (1 maart 2026, het begin van de meteorologische lente) maakte ik een wandeling in de buurt van mijn woonplaats, omdat het zeer zacht weer was. Naast het pad verschenen af en toe groepjes in bloei staande krokussen en sneeuwklokjes die heen en weer bewogen in een – overigens nog…
Studentes die nog een studievan het leven gingen maken. Hun huid zo onaanraakbaar dichtbijdat het schrijnde. Met ferme grip om hun slagwapenraakten ze me waar ze me raken konden. Ik stond hier twintig jaar geleden alde meiden even strijdlustig. Met gebogen hoofd hun slagen afwachteneen ballenjongen groen als gras. ©…
Afgelopen vrijdag (13 februari 2026) las ik in De Volkskrant de column van Peter Buwalda. Buwalda beschrijft daarin dat hij, twintig minuten te vroeg voor zijn tennisafspraak, staat te kijken naar vier jochies die op de tennisbaan een ingewikkeld trainingsschema uitvoeren en laten zien dat ze beschikken over een jaloersmakende…
