In terrassen ligt het tempelcomplextegen de bergwand aan.De geest moet dus klimmenom de moedertempel te ontstijgenen het goede zicht te krijgen. De bamboestakenaan weerszijden van de tempelingangzijn tot instrument gekerfdom vanuit die pijn het leeduit alle windrichtingen te bezingen. Bij totale windstiltekomt een adem van verre zich uitblazenin deze windorgelpijpen.…
In de Volkskrant van eergisteren (7 oktober 2026, een dag waarop sommige mensen het nodig vonden om hun steun aan Hamas te betuigen…) stond het artikel ‘De ferry gevaarlijk? In Indonesië heb je geen keus’ (in de digitale versie is dat trouwens ‘De veiligheid van Indonesische veerboten laat te wensen…
Tijdens het bijvak filosofie,mijn medestudentenallen Marx-discipelenhielpen ijverig meeFriedrich Nietzsche te filerenwaarna hij vakkundigdoor de gehaktmolen werd gehaald van Slager Doktor Hanz Heinz Holzeen naam als drie harde tikkenrecht in je gezicht. De grote filosoof uit Röcken, zo leerde ikbleek een impressionistische beuzelaar.Hoe kon dat ook anders?Hem waren nooitde inzichten deelachtig…
Zaterdag (26 september 2026) stond er in De Volkskrant een recensie over de nieuwe vertaling van Friedrich Nietzsches eersteling Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik. Ik zou daar toen een weblogbijdrage over schrijven – tenslotte is Nietzsche mijn favoriete filosoof -, maar het kwam er toen, door…
De bomen hebben het aanschouwden zijn dus schuldig?Omdat ze gewoon maardoorgroeiden? Omdat hun enige commentaar is:bladergeruis? Is een boom schuldigomdat hij zijn lichaammoet geven voorgalgen en guillotinesspoorbielzendie treinenover zich heenlaten lopenen mensenhelpen wegvoerennaar het eindstation? De bomen hebbenhet gegil van gevangenenin zich opgenomen;zij hebben die uitstootvan wanhoopomgezet ingroen leven. ©…
Een paar dagen geleden stond het al op Geen Stijl, maar vandaag (25 september 2026) kwam ik het bericht ook tegen in de mainstreammedia: een Britse toeriste klaagt, samen met haar dochter, over de kwaliteit en de prijs van een aardbeiensmoothie en de limonade in de horeca bij Auschwitz… Dat…
Door het cordonom haar vaderlandsmokkelde zij een bloemdie ging openstaannaar het weidsere Nederland. Uit haar mond wil ikhet Chinese karakter verstaan.‘Bij shî, zijn,de tong naar beneden krullen.’ Ik laat mijn oren hangennaar haar lippen. Geduldig zet zij over en weerwoorden over.Als zij lachtgaat het venster opennaar een zonnige meisjeskamer.Zij lacht…
Hoewel ik bepaald geen keukenprins ben, lees ik graag over (de bereiding van) eten. Zodoende neem ik altijd de rubriek Volkskeuken in De Volkskrant tot mij. Zo ook eergisteren (17 september 2026). Pay-Uun Hiu leverde toen de bijdrage, een recept voor ‘dubbel bereide’ tofu met paprika. Pay-Uun Hiu heeft Chinese…
De muren tussen buitenen binnen verhaalzijn opgelost.Het hele bos souffleert.Bomen zijn de vaste figuranten.De woorden worden hiernatuurlijk gedragen.Rondom het toneel valt vloeiendhet zwarte doekover de toeschouwers.De elementen hebben directe toegangtot het stuk.De toneellamp in de noklicht de poëzie uitde werkelijkheid. De wegzeilende zomerzindert meein het hartstochtelijk slotapplaus.Wij weten: de laatste…
Afgelopen zaterdag (30 augustus 2026) kwam ik terug van mijn jaarlijkse bezoek aan Diever. Trouwe lezers van dit weblog weten dat ik in elke nazomer een weekend naar het Drentse Shakespeare-dorp ga (een traditie die ik al 41 (!) jaar in stand houd), om er de opvoering bij te wonen…
