De bomen hebben het aanschouwden zijn dus schuldig?Omdat ze gewoon maardoorgroeiden? Omdat hun enige commentaar is:bladergeruis? Is een boom schuldigomdat hij zijn lichaammoet geven voorgalgen en guillotinesspoorbielzendie treinenover zich heenlaten lopenen mensenhelpen wegvoerennaar het eindstation? De bomen hebbenhet gegil van gevangenenin zich opgenomen;zij hebben die uitstootvan wanhoopomgezet ingroen leven. ©…
Een paar dagen geleden stond het al op Geen Stijl, maar vandaag (25 september 2026) kwam ik het bericht ook tegen in de mainstreammedia: een Britse toeriste klaagt, samen met haar dochter, over de kwaliteit ven de prijs van een aardbeiensmoothie en de limonade in de horeca bij Auschwitz… Dat…
Door het cordonom haar vaderlandsmokkelde zij een bloemdie ging openstaannaar het weidsere Nederland. Uit haar mond wil ikhet Chinese karakter verstaan.‘Bij shî, zijn,de tong naar beneden krullen.’ Ik laat mijn oren hangennaar haar lippen. Geduldig zet zij over en weerwoorden over.Als zij lachtgaat het venster opennaar een zonnige meisjeskamer.Zij lacht…
Hoewel ik bepaald geen keukenprins ben, lees ik graag over (de bereiding van) eten. Zodoende neem ik altijd de rubriek Volkskeuken in De Volkskrant tot mij. Zo ook eergisteren (17 september 2026). Pay-Uun Hiu leverde toen de bijdrage, een recept voor ‘dubbel bereide’ tofu met paprika. Pay-Uun Hiu heeft Chinese…
De muren tussen buitenen binnen verhaalzijn opgelost.Het hele bos souffleert.Bomen zijn de vaste figuranten.De woorden worden hiernatuurlijk gedragen.Rondom het toneel valt vloeiendhet zwarte doekover de toeschouwers.De elementen hebben directe toegangtot het stuk.De toneellamp in de noklicht de poëzie uitde werkelijkheid. De wegzeilende zomerzindert meein het hartstochtelijk slotapplaus.Wij weten: de laatste…
Afgelopen zaterdag (30 augustus 2026) kwam ik terug van mijn jaarlijkse bezoek aan Diever. Trouwe lezers van dit weblog weten dat ik in elke nazomer een weekend naar het Drentse Shakespeare-dorp ga (een traditie die ik al 41 (!) jaar in stand houd), om er de opvoering bij te wonen…
Als jongenbleef ik eens hangenvoor een Parijs café. In de deuropeningstond een chansonnierliederlijk te wezen. Ik verstond al genoeg Fransom te snappendat hij de wereld schuin toezong maar te weinigom te vattenwaar men nouzo’n lol om had. Weer terug in het kielzogvan mijn ouderswist ik: Geluk isin Au Rendez-vous des…
Eergisteren (19 augustus 2026) stond er een lang artikel in De Volkskrant, ‘Dit zijn, wereldwijd, de hoeders van de Nederlandse taal – en ze doen het met liefde’. Het gaat om studenten Nederlands, all over the world, pardon vanuit alle delen van de wereld, die op de een of andere…
Vandaag (16 augustus 2026) lees ik een bericht in Bild Zeitung (ja, ik weet het, voor veel links georiënteerde intellectuelen is dit medium al bij voorbaat verdacht/besmet, maar niet voor mij). In het artikel ‘Touristen-Stau in den Dolomiten’ gaat het over de uitwassen van het massatoerisme, ditmaal in de Dolomieten.…
We delen ons bloedmet de muggenherstellen de balansmet rode wijn.Ons lichaam merkt het verschiltoch niet meer op. In een kuip badend van lichthouden we onszelf veiligterwijl we worden omgevendoor donkere stammen. Een auto rijdt dwarsdoor het stuk heenmaar blijft in zijn eigen tijden wij in de onze. De sterren die…
