Zoals sommige moedersde versteende foetusvan de verduisterde helftvan hun tweelingtorsen in hun borstzo draag ik deze zomerwandelingeen dode vriend in mij mee. Ik wil een beeld van hem bewarenvan veerkrachtigde blik naar de zon. We lachten tegen de klippen opsprongen huizenhoogdeinden op festivalstot in de nokvan de feesttent. Ik vertel…
Vandaag (2 april 2026) is de verjaardag van Jaap Nauta, die vandaag 63 had moeten worden. Het mocht niet zo zijn: op 13 juni 2021 is hij overleden. Ik heb tien jaar met Jaap in een band gezeten (ik schreef daar eerder over), tien jaar waarin we veel gelachen hebben…
Ik volgde het bijvak filosofie.Mijn medestudentenallen Marx-discipelenhielpen de docent ijverig meeFriedrich Nietzsche te filerenwaarna hij door de gehaktmolen werd gehaald van Professor Doktor Hanz Heinz Holzeen naam als drie harde tikkenrecht in je gezichtlinks, rechts, links. De grote filosoof uit Röcken, zo leerde ikbleek een impressionistische beuzelaar.Hoe kon dat ook…
Een bericht op NPO1 triggerde mij eergistermorgen (25 maart 2026), en dan niet door de gebeurtenis (een aanrijding tussen een trein en een auto), maar door de plaats waar die plaatsvond: Meerssen (in Zuid-Limburg). Het voerde mij terug naar een vrij ver verleden. We schrijven het jaar 1994, ergens in…
Zijn voet schreef poëzie,verhief parabooltot stijlfiguur. Hij schudde de zwaartekrachtvan zich afzette zijn schaduwop het verkeerde been. Met de onmogelijke goaltrapte hijde sterflijkheid van zich af. © André Degen
Afgelopen maandag (16 maart 2026) las ik de column van Arie Elshout over Johan Cruijff. Daarin uit Elshout niet alleen bewondering voor de voetballer Johan Cruijff, maar ook voor ‘het fenomeen’ Cruijff, want, aldus Elshout, ‘Cruijff is meer dan voetbal alleen. Hij ontsteeg de wereld van de gewone voetbalstervelingen. Zijn…
Aan de bosrand waagden twee gaaien de oversteekvan een wak in de sneeuwzwangere lucht.En ik dacht aan mijn oude angstvoor het kwijlende monster uit het bos. Onder de dekking van mijn ouderszat ik destijds in een vakantiehuisjealleen stil te griezelen.Geen gordijnen, dus het beest uit het boskon ongehinderd naar binnen…
Afgelopen zaterdag (7 maart 2026) was ik in Assen – en dan de meeste tijd in het Asserbos (een van de oudste bossen van Nederland, lees ik op Wikipedia). Ik wist dat het zaterdag een prachtige dag zou worden, dus ik wilde wandelen – en dat urenlang. Mijn eigen stad…
Vroeger zag ikop bepaalde dagen-wat die gemeen haddenheb ik nooit kunnen nagaan –zwarte vlekkenin een coupéraam.Ze waren voor mij een tekendat ik die dagbepaalde inzichten zou krijgen. Ik vroeg mij altijd afof andere treinreizigersdie optische verschijnselenook waarnamenof was ik de enigedie er oog voor hadzoals een migrainelijder alleen ismet zijn…
Gisteren (1 maart 2026, het begin van de meteorologische lente) maakte ik een wandeling in de buurt van mijn woonplaats, omdat het zeer zacht weer was. Naast het pad verschenen af en toe groepjes in bloei staande krokussen en sneeuwklokjes die heen en weer bewogen in een – overigens nog…
