Bouwers

Toen wij met eendrachtige klauwen aarde de beek dwongen bij ons stil te staan dachten wij de loop der dingen in de hand te hebben. Er kwam een man met wenkbrauwen als stekelheggen stroomopwaarts. Hij sloeg een wond in onze dam trommelde wegwezen in onze oren. Zo leerden wij volwassenheid…

Lees verder

Beslissend punt

Die hele partij had ik al buitencategorie geslagen. Vanuit de hoogte had Jacco Elting mijn slagen bijgestuurd. ‘Door de knieën, kijk naar de bal, schouder naar het net, verplaats je gewicht steeds naar voren.’ En toen: ’t beslissend punt. De wereld trok samen om de parallellen en meridianen van mijn…

Lees verder

Zeegat

In de taveerne verwacht ik slingerlampen als windkracht tien opsteekt onder bonken skuumkoppe op de lippen, uitgebeten taal zegt me dat ze hier brandewijn drinken gestookt van zeewier en mosseldrab bij vuren van wrakhout en volle maan uitrollen over de zoete zilte van aan wal getrokken zeemeerminnen slapen op kussen…

Lees verder

Het veld van eer

Toen ik nog samenviel met de schaduw van mijn grote broer mocht ik altijd mee op expeditie omdat ik zo goed dood vallen kon. Onze hoofden nog braak voor onlandige groeisels vocht onze jeugd zich los van vele oude vijanden. Dood was nog niet eng maar een zinderende verte die…

Lees verder

Determinatie

Met zijn gezang bakent de merel het territorium af waarbinnen mijn vader zich altijd prima thuis voelde. Met mijn verrekijker speur ik bosrand en akkerzoom af op zoek naar ongeziene vogels in de hoop als onvoorziene dwaalgast mijn vader te zien overlopen uit niemandsland. En verdomd: Met zijn kenmerkende loopje…

Lees verder

De dag der doden

Op deze dag stellen wij een bibberig lichtje tegenover de massieve duisternis.   Wankel waakvlammetje waar de onvermoeibare ademtocht rakelings overheen scheert. Elk jaar moeten de verstomden weer komen met hun verhaal om bij ons in het gevlij te blijven. Maar het rumoer om ons zwelt aan, terwijl zij, tot…

Lees verder

Uit het leven gegrepen

Voor Harry                     Bij de uitgang van het crematorium stond een piepjong meisje ingezet als tegenspeelster van de dood.   Ze deelde gedenkprentjes uit waarop stond hoe de familie graag wilde dat hij naar buiten trad.   Beide armen in de lucht alsof hij onzichtbaar gewicht moeiteloos optilde. Tjoep.  …

Lees verder

De eerste Vaderdag zonder vader

Mijn eerste Vaderdag (15 juni 2014) zonder vader. Dat is even wennen. Hieronder mijn gedicht Tekens dat ik speciaal voor mijn vader heb geschreven (overigens al jaren v��r zijn dood):                   Tekens   Mijn vader was leraar. Laten we daarom zeggen dat de krijtstrepen daarboven door hem zijn getrokken.…

Lees verder

Majesteit, een gedicht voor u

Hare Koninklijke Hoogheid M�xima © tauserver.wtb.tue.nl   Vandaag (17 mei 2014) viert Onze Konkinklijke Hoogheid haar 43e verjaardag. Allereerst natuurlijk gefeliciteerd Majesteit! Ik had al eerder – op Koningsdag – een gedicht voor haar geschreven, toen Fred de Graaf uiteraard niet aan de billen van Maxima zat:   Majesteitsschennis  …

Lees verder