Johan de Lichtvoetige
Zijn voet schreef poëzie,verhief parabooltot stijlfiguur. Hij schudde de zwaartekrachtvan zich afzette zijn schaduwop het verkeerde been. Met de onmogelijke goaltrapte hijde sterflijkheid van zich af. © André Degen
Categorie: Gedicht van de week
Het Land van Bartje
Aan de bosrand waagden twee gaaien de oversteekvan een wak in de sneeuwzwangere lucht.En ik dacht aan mijn oude angstvoor het kwijlende monster uit het bos. Onder de dekking van mijn ouderszat ik destijds in een vakantiehuisjealleen stil te griezelen.Geen gordijnen, dus het beest uit het boskon ongehinderd naar binnen…
Polaroidvlekken
Vroeger zag ikop bepaalde dagen-wat die gemeen haddenheb ik nooit kunnen nagaan –zwarte vlekkenin een coupéraam.Ze waren voor mij een tekendat ik die dagbepaalde inzichten zou krijgen. Ik vroeg mij altijd afof andere treinreizigersdie optische verschijnselenook waarnamenof was ik de enigedie er oog voor hadzoals een migrainelijder alleen ismet zijn…
Damesdubbel
Studentes die nog een studievan het leven gingen maken. Hun huid zo onaanraakbaar dichtbijdat het schrijnde. Met ferme grip om hun slagwapenraakten ze me waar ze me raken konden. Ik stond hier twintig jaar geleden alde meiden even strijdlustig. Met gebogen hoofd hun slagen afwachteneen ballenjongen groen als gras. ©…
Nachttrein
Aan de andere kantvan de donkere spiegelben je met me meegegaan.Je keek naar me, glimlachte,dronk koffie als ik dat deed,las het boek met me mee.Ik ken je wel, duistere vriend.Je bent, hoewel vlak naast me,dimensies verder.De gierende windlaat je haar onberoerd,de zwarte koudeert je niet.Bij het uitstappenlaat ik je achter…
Uitstel van doodsgedachten
Op deze eerste zonnige lentedag van 1996aan de J. Kazemierstraat in Veendamzittend tegenover een kerkhofprobeer ik mij mijn sterflijkheidte binnen te brengen(tegenover een begraafplaatsben je dat immers bijna verplicht)maar dat lukt nietgelukkig.Daarvoor fluiten de vogels te luidlachen de langs fietsende meiden te hardlopen de glazen verderopte snel vol met zonnestralen.…
Geboortedorp
De aarde had niet groter hoeven wordendan een zandbak.En alles kwam goedomdat vader het zei. Het venster op de wereldwas gewoon zwartwiten de wereld kwam tot onsover twee bedaarde kanalen. Op die avonden sneeuwde het zachtwarmook buiten de beeldbuis.De gordijnen lieten geenongerechtigheid door. Wanneer ik uit dromen opsniktehet is niet…
De gezapige
Wel een wijntjemaar nooit te veel.De volgende morgenfris weer op, nietwaar?Avontuur?Kom op, mensen,dat is toch ietsuit een jongensboek?Wat? Drie dagen losgaanop een festival?Das war einmal.Jullie hebben gekampeerdin een tenten geslapen op een luchtbed?Toen ik twintig was, ja,maar dat kan mijn rug niet meer aan.Nee, ik vind het wel best zo:Tijdens…
Over de top
Was je tocht tot nu toede moeite waard?Ik hoop het, want bedenkvoor je verder gaat: Met wat er nu in je rugzak zitzul je het de rest van je reismoeten doen. ‘Een heel leven voor je’ligt mijlenver achter je.Je laatste paar bergschoenenheb je lang geleden gekocht. -Ik sta stil, kijk…
Eindejaarsgedachte
Tussen twee duisternissenheeft mijn spetterkaarsjeeven fel gebrand. © André Degen