De weg verzandt er.
Een generator
houdt het leven op gang.
De siësta rekt zich
geeuwend lang.
Klokkenwijzers waden door
de stroperige hitte.
Soldaten in hun observatiepost
kijken toe op de demarcatielijn
tussen rimboe en beschaving.
Tussen de bomen
zijn uitheemse stammen verschenen.
Als de nacht
zwaar begint te ademen
draait het kamermeisje
mij haar rug toe
en buigt iets te diep
over het bed.
In mijn kamer
begint het zoemen.
© André Degen
