Nu denken jullie natuurlijk, met zo’n titel: het is zover. Het is André nu écht in z’n kop geslagen, hij is niet meer te redden, er zal nooit meer één zinnig woord uit die jongen komen, als hij al zulke titels de wereld in gaat sturen. Afvoeren die vent en…
Voor hem zet ik blokjestaal in elkaaren zo looptroerloos paardprentenboek uit. Ik breng plintenop ooghoogteboarding waartegenzijn schaterplezierterug de kamer in kaatst. Ik zie graagdat hij mijboven het hoofd groeit. Er mag geen sport zijnwaarin hij mijniet verslaat. Hij mag mijn popheldenachteloos hatenals hij met zijn vriendenweg kantelt. Als hij besteltvoldoe…
Het ontkurkmoment uitstellen,de wijzers over het hoogste punt duwen.Tot dat ogenblik is de dag:besluipen van de roodhalsroerloos in verraderlijke sluimer. Dan gaat hij ademen. Wijn kom tot mij,mijn rode loperligt voor jou uitgerold,mijn huig baldakijnoverhuift dit juichmoment. De gestage stroomsleep de scherpe kantjes afvan de spijtdat het levennooit echt op…
Mam, langs dezemij onsympathieke wegwil ik je laten wetendat we eindelijkeen vervanger hebben gevondenvoor jouw Flappie. Toen je hoorde van het verliesnam je het jezelf nog wel kwalijkdat je niet meteen twee had gekocht ‘voor het geval dat er een weg zou raken’. Flappie werd te midden vanmeer dan honderd…
Mensen legden hun korte blik afvan alledagomhingen zich metde lange kijk. Onze gids legde de klokuit in de ruimte:‘Zwarte stern op drie uur,brilduiker op zes uur.’ Hij leerde onsvogels te vangenzonder ze te kortwieken. Naarmate de dag vorderdekwam de zeearendhoger aan de hemel te staan. Tot de leeuwerikhet zenit aangafvan…
Ik liet me haar aanleunen, Voor Anja, wie dit gedicht op het lijf geschreven ismocht bij haarnaar binnen kijken. Elk volgend glas bier pylondie onze eigen weg markeerdenaar een vertrekwaarvan ik het ochtendlichtal voelde schuren in mijn hoofd. Ik neem de verkeerde deuren toch past mijn sleutel. © André Degen
Hij mocht altijd slapenin het opgemaakte wiegje.Dat stond er toch nogongebruikt. © André Degen
Gij zijt mij als een droombeeld verschenen,zo onwerkelijk uw komst en van zo korte duur.Toen zijt ge uit mijn leven verdwenenen ge zijt teruggekeerd naar uw thuis in Lure. Gij wist niet: in mij ontbrandde het heftig vuurDat lang brandend bleef, al waart ge henen.Uw ogen hadden mij in die…
Met een schaamteloosheiddie haar siertleeft de jeugdzich los. Zolang wij schande sprekenweet zij zichop de goede weg. Achteloos laat zezonsondergangenvervloeien.Wie teveel heeftmag verspillen. Bij elke daadweet zij zichin de rug gedektdoor het bladerdek. © André Degen
Mijn vader,op de tennisbaanhelaas onverslaanbaarin onsportiviteit, begon altijdte tellen in het Engelsals hij ruim voor stond. Ik wist dat die toestandnooit lang kon duren:Twee goede ballen van mijn kanten de vreemde taal aan de overkantverstomde alweer. Hoewel ik graag wilde winnenkoesterde ik die ogenblikkenvan surrogaat-vrolijkheidwaarin Engels de voertaal was. Want…
