Conformist

Wereldleed teruggedrongen tot knusse knisperkrant. Aan dat verticale tafelkleed smul ik van ellende elders.   Met miniatuurdrietand sloop ik suikergoedbouwsel laat dwergijsberg afsmelten in duisterheet kaboutermeer.   Als ik mij stilhoud tussen oude taarten kleertjeshondjes als disgenoot gaat misschien aan mij voorbij   wat bijtgraag aan mij snuffelen komt waar…

Lees verder

Een heel gewone jongen

‘Je bent maar een hele gewone jongen’ werden mijn ouders niet moe mij in te wrijven wanneer ik weer eens zo stom was hun in de kaart van mijn jongensdroomkoersen te laten kijken. Hun woorden kortwiekten torenhoge mijlenbrede ambities. De onderliggende boodschap was mij duidelijk: ‘Heb het hart niet ons…

Lees verder

Pretpark

Nooit droever dan in pretparken waar het vrolijk storten afgronden in altijd weer opstanding met zich meebrengt.   De papegaai bij de ingang kan geen afstand doen van zijn eentonige triangel.   Onverschillig op de grond gestrooide pindaschilletjes wijzen erop dat er geen pad terug is naar het weggetrokken reuzenbos.…

Lees verder

Treeske

Geruisloos van de liefde afgedreven stoot ik tegen haar naam. Ik moest haar lichaam uit handen geven haar laten lopen het schoolplein af. Buiten mij is ze grijs geworden. Ik houd haar liever vast in kastanjebruin. In het verlengde van de laatste wegwijzer hadden wij de vrije taal moeten opzoeken.…

Lees verder

Ik ben een dichter van geluk!

Zoekt u geluk? Dan die kant op, graag! © Fiets.nl   Mag ik even aan schaamteloze zelfpromotie doen? Ja, natuurlijk mag dat! Van mezelf.   Vandaag (6 januari 2014) maakt mijn dichtbroeder Rense Sinkgraven er ook al melding van op zijn weblog: morgen om 12.30 u. ben ik als Dichter…

Lees verder

Bouwers

Toen wij met eendrachtige klauwen aarde de beek dwongen bij ons stil te staan dachten wij de loop der dingen in de hand te hebben.   Er kwam een man met wenkbrauwen als stekelheggen stroomopwaarts.   Hij sloeg een wond in onze dam trommelde wegwezen in onze oren.   Zo…

Lees verder

Geboortedorp

De aarde had niet groter hoeven worden dan een zandbak. En alles kwam goed omdat vader het zei. Het venster op de wereld was gewoon zwartwit en de wereld kwam tot ons over twee bedaarde kanalen. Op die avonden sneeuwde het zachtwarm ook buiten de beeldbuis. De gordijnen lieten geen…

Lees verder

Op zoek naar Bubo Scandiacus

De sneeuwuil, gezien van ongeveer honderd meter afstand, in de duinen van Vlieland. © Pieter Doorn   Hallelujah. Prijst den Heere, looft God en jubel in den hoge! Ik heb Hem gezien! Ja, vandaag (3 januari 2014) heb ik Hem mogen aanschouwen.   Pardon, hoor ik mijn trouwe lezertjes mompelen,…

Lees verder

Stilleven

Op het dressoir houdt een foto zijn jonge lach op. Moederhand houdt hem een leven lang ontstoft. Om hem heen verdorren wekelijks ververste bloemen.   Het wereldleed stroomt dagelijks naast hem uit.

Lees verder

Martini-kerkhof

De Martini-toren biedt prachtig uitzicht. Het meisje ging de schemerige wenteltrap van een geest die steeds nauwer toeliep. Zij sprong en iets vloog weg van haar schouder. De grond kwam haar omhoog. Heeft de kaartjesverkoper iets gemerkt aan haar, bij het geld teruggeven, een voor zo’n warme dag vreemd droge…

Lees verder