Dood

Ballonvaart

Tijdens een ballonvaart
zeg ik tegen mijn ouders:
‘De waren reden
dat ik jullie dit aanbied
is dat de erfenis
mij toevalt
als ik jullie
overboord kieper.
Ik heb het al
met de kapitein
op een akkoordje gegooid.’

Lachend blijven ze
op de bodem van de mand vertrouwen
waaronder toch een halve kilometer
doorval ligt.

Wij konden het altijd al
prima uithouden met elkaar
op de vierkante meter.

Eens moet ik ze
over de rand
helpen
een luchtballon in
van een kapitein
met wie ik het niet
op een akkoordje gooien kan.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Ononderbroken

Mam, hoewel jij net als ik
nooit in God geloofde
komt het ons nu beter uit
maar wel
van een hiernamaals
uit te gaan.

Want ik wil onze gesprekken
niet laten onderbreken
door zoiets plats
als de dood.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Eeuwig groen

Ze zeggen wel eens:
Ga nooit tegenover
je ouders wonen.
want daar komt mot van
maar dat gaat niet op voor
Adèle Lederer.
Tussen vader, moeder en dochter
heerst perfecte harmonie;
geen luidkeelse ruzies
nee, binnen het gezin
regeert serene rust.
Wie hen hier op wil zoeken
(alleen grindgeknerp
maakt wat leven)
vindt de leden knus bijeen.
Adèles ouders
kijken uit op hun dochter
in hun buiten
aan de andere kant
van de groene allee
waar geen jachtig verkeer
overheen raast.
Slechts af en toe
glijdt een luxe slee voorbij.
Adèle, negentien,
heeft op haar leeftijd
al een eigen thuis
gelegen in een
lommerrijke omgeving.
Weinig leeftijdgenoten
doen haar dat na.
Vogels zingen hier
of hun leven ervan afhangt.
Om de huisjes
fladderen bruine lentevlinders.
Adèle loopt niet achter
jongens aan,
ze leidt
een teruggetrokken leven
blijft lekker
in haar eigen onderkomen.
geniet in stilte van de
regelmatig
ververste bloemen.
Ze taalt niet naar
de buitenlucht.
Wat een rustige buurt,
de buren hoor je niet.
Je zou hier altijd
willen blijven.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Een vreselijk abuis

Zijn dashboardklokje bleef stilstaan
op twee maanden voor achtentwintig.
Kan zoveel jong leven
toegestroomd voor hem
de hondsdolle dood
dan niet terug
zijn burcht in jagen?
Maar nee, hier staat
een machteloze mobilisatie.
Eenieder staat
zijn eigen dood
stil mee te vrezen.
Vanuit het luchtledig
juicht op definitief deksel
een trouwfoto
achterhaalde levensvreugde.
Zelfs zijn blos moest hij afleggen.
De weduwe moet de pijnstomp vrezen
en willen.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Deelneming

‘ Zoom in op die tranen,
als condens wil ik ze
in miljoenen huiskamers
van de buis zien druipen.
Desnoods knip je de haren
van het lijk wat bij.
Poeder z’n gezicht nog maar eens,
ik wil niet weer
zo’n glimkop zoals laatst.
En als jij vindt
dat-ie andere kleren aan moet,
dan organiseer je dat gewoon;
je neemt hem tenslotte
vol in close-up.
We doen zoveel takes als nodig,
Iedereen moet maar meewerken,
alles voor een goeie opname, nietwaar?
Zij willen toch
een mooie verwerkingsfilm?
Het draaiboek ligt klaar,
het lichtplan heb ik
met Dirk doorgesproken,
Debby heeft schitterend sierdoek geregeld,
doet het goed bij dat zwart,
niet teveel props,
wat teddyberen van de kleinkinderen,
het moet wel smaakvol blijven.
En ik heb ’t voor mekaar:
We mogen met een kraancamera
tot achter de schuifdeuren,
fraai dramatisch moment
met het slotnummer
en het gesnik dat aanzwelt.
Maar nu het mooiste:
We mogen een helmcamera
op z’n hoofd bevestigen!
– Ik heb wel lang
op haar in moeten praten
om het rond te krijgen –
tot een minuut na begin
van verbranding
garandeert VholdR, je weet wel,
de hoofdsponsor,
dat dat ding
optimaal functioneert,
dus dat worden unieke beelden!
En gelijk daarna overschakelen
naar die spot van Dela.’

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Leedaanzeggers

Ja hoor
als ze het moeilijk hebben
bij een sterfgeval
dan weten ze ons
ineens te vinden.
Het hele jaar door
consumeren ze
geen kruimel poëzie
zien ze ons niet staan
in boekwinkels
maar als iemand
de pijp uitgaat
laten ze ons
spreekbuizen
van de vergankelijkheid
even opdraven
en laten ons
hun de woorden
uit de mond halen
met tranen
als toegift.
Zelden krijgt een dichter
een groter
aandachtiger gehoor
als bij een uitvaart
net iets minder sprakeloos
tegenover het
Grote Onbegrepen Zwijgen.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Recente reacties

Follow Us

facebooktwitterby feather