Posts made in augustus, 2014

Lang leve de liefde!

Lang leve de liefde

Vandaag (31 augustus 2014) kom ik terug van een weekendje Diever. Het is bij mij een – nou, vooruit – gezellige traditie geworden om elk jaar eind van augustus een weekend in het Drentse esdorp door te brengen, om in het openluchttheater de opvoering van een stuk van Shakespeare in het Nederlands bij te wonen. Dit jaar was dat Lang leve de liefde (Love’ Labour’s Lost, een titel, tussen haakjes die nog niet zo eenvoudig in het Nederlands is te vertalen:’ De moeite van de liefde is vergeefs geweest?’ Ik kan me de titelkeuze van regisseur Jack Nieborg wel voorstellen, hoewel die in betekenis dus geheel afwijkt van het origineel maar net als de ‘moedertekst lekker allitereert).

Het is bij mij eveneens traditie geworden om de tijdens de weken voorafgaand aan het stuk het origineel van de Grote Bard uit Stratford oculair tot mij te nemen. Maar om de een of andere reden is het daar nog niet (helemaal) van gekomen. En dat terwijl ik daar – helaas – alle tijd voor heb.

Maar ik ben bij akte 4 aangeland, dus ik heb al een redelijk beeld van de mate van vrijheid die Nieborg zich toestaat bij de behandeling van het blijspel van dear old William. En die behandeling is zeer vrij. Nieborg weeft vele knipogen naar de moderne tijd in zijn bewerkingen van Shakespeare-stukken: zo vlecht hij ettelijke citaten uit hedendaagse smartlappen in de dialogen, laat een speler een schuimlijn spuiten, zoals scheidsrechters tijdens het afgelopen WK dat ook deden en laat ook moderne muziek meeklinken.

Tijdens voorgaande voorstellingen was me al opgevallen dat Jack Nieborg kiest voor een leutige benadering. Indertijd schreef ik op mijn weblog dat ik de voorstellingen van Nieborg in het vervolg links zou laten liggen wanneer hij die lijn door zou trekken.

Ik ben dus niet consequent geweest, maar ja, ‘ Jede Konsequenz führt zum Teufel’ weten we al sinds Goethe (of Luther, of Brecht), dus til ik er niet zo zwaar aan dat ik teruggekeerd ben op mijn mening.

Er werd dit weekend luid gebulderd, enorm meegeleefd en zeer geestdriftig geklapt om de in mijn ogen wel erg jolige, boertige uitvoering van Lang leve de liefde. Ik heb zelf ook best genoten (en gelachen) om deze interpretatie van Love’s Labour’s Lost. En ik dacht: wat wil je nu? Teruggaan naar de traditionele uitvoeringen met prachtige gewaden en gedragen dialogen die zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke tekst blijven en waar elk jaar minder en elk jaar grijzere mensen naar komen kijken die elkaar toeknikken dat ‘dit toch echt de enige ware manier is om recht te doen aan Shakespeare’s teksten?

Of wil je een levendige, vrij bewerkte uitvoering die volle zalen trekt waar ook jongeren graag komen en waar nog wel degelijk vernuftig vertaalde taaljuweeltjes van de Grote Bard fonkelen in het maanlicht?

Hoewel ik de leeftijd bereikt heb dat ik vol op het orgel mag gaan over allerlei nieuwerwetsigheden ‘ waar ik niks mee heb’ en die uiteraard minder zijn dan alles wat vroeger bestond, kies ik voor de tweede benadering. Wil je dat Shakespeare ook na vier eeuwen blijft leven, dan is een restyling en een forse injectie met jeugd en hedendaagsheid geen overbodige luxe. En tenslotte was het vulgaire, schuine en boertige Shakespeare niet vreemd. Dus: lang leve de liefde! Lang leve Shakespeare! En hopelijk nog lang leve het openluchttheater van Diever!

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Determinatie

Met zijn gezang

bakent de merel

het territorium af

waarbinnen mijn vader

zich altijd prima thuis voelde.

 

Met mijn verrekijker

speur ik bosrand

en akkerzoom af

op zoek naar

ongeziene vogels

 

in de hoop

als onvoorziene dwaalgast

mijn vader te zien overlopen

uit niemandsland.

 

En verdomd:

Met zijn kenmerkende loopje

komt hij zomaar

mijn blikveld binnenlopen.

 

Hij steekt over naar mij, zwaait.

‘Nog wat bijzonders gezien?’

 

Pap, je staat voor me.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Alcohol, goed voor u!

alcohol

Mits met mate ingenomen, is alcohol niet verkeerd,

blijkt nu uit onderzoek. Hoera!

© Novini

Kijk, dat zijn nou onderzoeken waar we op zitten te wachten. Wat lezen we namelijk vandaag (16 augustus 2014) op nu.nl?

‘Alcohol goed voor de conditie’

‘Dat blijkt uit een onderzoek naar de drinkgewoontes en conditie van dertigduizend mensen tussen de 45 en 69 jaar oud door onderzoekers van University College London.’ Goed, en als een universiteit het onderzoekt, dan is het gewoon WAAR.

Zo na de vakantie zijn dat toch dingen die we maar al te graag horen. Ik val bovendien in de onderzoeksgroep, dus dat komt helemaal goed uit. Het bericht vervolgt met:

‘Mensen die zo’n vier keer per week een glas wijn, bier of sterke drank dronken, bleken soepeler te zijn en hadden daardoor minder problemen met alledaagse zaken als wandelen of zich aankleden.’

Ai, daar schuilt natuurlijk het addertje onder het gras. Vier keer per week een glas, tsja, daar draait de geoefende innemer zijn hand niet voor om. Hoewel… het bericht biedt hoop:

‘Het drinken van alcohol werd tot nu toe altijd geassocieerd met lichamelijke problemen op latere leeftijd”, zo zeggen de onderzoekers. “Maar we ontdekten dat niet-drinkers de meeste kans hebben op problemen met de conditie, zelfs meer dan zware drinkers.’

Aha. Om het met een variant op Carmiggelts bekende zin ‘De geheelonthouders hebben gelijk,alleen de drinkers weten waarom’ te zeggen: De drinkers hebben dus gelijk en de geheelonthouders weten niet waarom.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Ik heb Hem aanschouwd!

Lammergier

De gypaetus barbatus, oftewel de lammergier

© Joris Everaert

Vandaag (14 augustus 2014) meld ik mij weer officieel terug op mijn digitale domein (en trouwens ook op de plek waar ik mijn niet-digitale domein heb laten registreren. Het is altijd handiger pas achteraf te zeggen dat je afwezig bent geweest op je niet-digitale domein dan je afwezigheid  daar van tevoren aan te kondigen:-).

Vakantieverplichtingen noopten mij enige tijd in het buitenland te zijn; in de Spaanse Pyreneeën, om precies te zijn. En daar heb ik Hem aanschouwd. Pardon, hoor ik jullie zeggen, is onze André daar hoog in de bergen, vlakbij de hemel ineens religieus geworden na een ontmoeting met de Allerhoogste?

Nee, ik kan jullie geruststellen. Hoewel ik mijn portie kerken, kathedralen en basilieken wel heb gehad deze vakantie (overigens tot mijn genoegen), ben ik niet bekeerd (tot geen enkel geloof).

Waar ik op doel: eindelijk, na jaren zoeken tijdens zomervakanties (in Kroatië, in de Picos de Europa en twee keer op Corsica) heb ik de lammergier gezien. O, is dat alles, hoor ik velen van jullie nu teleurgesteld zeggen.

Maar, jongens en meisjes, de baardgier, met een spanwijdte van meer dan tweeëneenhalf meter, over te zien zweven hoog boven een kloof is een onvergetelijke ervaring.

Van tevoren zei ik tegen mijn reisgenoten: als we de lammergier niet te zien krijgen, is de vakantie zeker niet bedorven, maar nu we hem tijdens drie wandelingen uitgebreid mochten bekijken, kan ik het onomwonden zeggen: dit was het hoogtepunt van de vakantie en de bekroning van een lange zoektocht die een beetje op de queeste naar de Heilige Graal begon te lijken.

Nu heb ik Hem gezien. De Here zij geprezen. Hallelujah.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Recente reacties

Follow Us

facebooktwitterby feather