Op zoek naar Bubo Scandiacus

De sneeuwuil, gezien van ongeveer honderd meter afstand, in de duinen van Vlieland. © Pieter Doorn   Hallelujah. Prijst den Heere, looft God en jubel in den hoge! Ik heb Hem gezien! Ja, vandaag (3 januari 2014) heb ik Hem mogen aanschouwen.   Pardon, hoor ik mijn trouwe lezertjes mompelen,…

Lees verder

Stilleven

Op het dressoir houdt een foto zijn jonge lach op. Moederhand houdt hem een leven lang ontstoft. Om hem heen verdorren wekelijks ververste bloemen.   Het wereldleed stroomt dagelijks naast hem uit.

Lees verder

Martini-kerkhof

De Martini-toren biedt prachtig uitzicht. Het meisje ging de schemerige wenteltrap van een geest die steeds nauwer toeliep. Zij sprong en iets vloog weg van haar schouder. De grond kwam haar omhoog. Heeft de kaartjesverkoper iets gemerkt aan haar, bij het geld teruggeven, een voor zo’n warme dag vreemd droge…

Lees verder

Levende legende

De man voor wie het geheugen een kwelling was herkent nu zijn bevrijder niet. Stukken hersenschors komen langsdrijven in zijn troebel oogwater. Op zijn verjaardag weet hij zich geen jaartje ouder en zo is hij opgenomen in tijdloosheid een andere dan hij zich geschreven had. Over zijn nieuwe boek dat…

Lees verder

Laatste woorden

Vierentachtig worden d’r niet veel.’ ‘We komen allemaal een keer aan de beurt,  d’r wordt geen een overgeslagen’. ‘Hij ligt d’r netjes bij.’ ‘Zonde van zo’n mooi overhemd.’ ‘Hij heeft een prachtige dag uitgezocht, jammer dattie er zelf niks meer aan heeft.’ ‘Je vraagt je af: Wie is de volgende?’…

Lees verder

Jonge kadavers

Jongens op de toppen van hun longen levend zetten we onze bravoure en daarmee een kadaverbak open hoezeer wilden wij weten dat er in de kelders van de zomer kalveren konden liggen uit het leven groen als gras gesmeten de zwaarzoete geur door ons ontgrendeld bleef ons niet bij verstoorde…

Lees verder

Eeuwig groen

Ze zeggen wel eens: ga nooit tegenover je ouders wonen want daar komt mot van maar dat gaat niet op voor Ad�le Lederer tussen vader, moeder en dochter heerst  perfecte harmonie; geen geharrewar of luidkeelse ruzies nee, binnen ’t gezin Lederer regeert serene rust; wie hen hier op wil zoeken…

Lees verder

Een vreselijk abuis

                                                                                              Praising what is lost                                                                                               Makes the remembrance dear.                                                                                               (Shakespeare, All’s well that ends well, 5, 3) Zijn dashboardklokje bleef stilstaan op twee maanden voor achtentwintig. Kan zoveel jong leven toegestroomd voor hem de hondsdolle dood dan niet terug zijn burcht injagen? Maar nee, dit is een machteloze…

Lees verder

Doodgaan

Filmmakers hebben het eind verleugend: sterven is niet in een bed van violen, je zacht begraven in geliefde armen, en na ‘t afscheidswoord je ogen dichtdoen in close-up vereeuwigd; doodgaan is mijn oma die alles laat lopen op het laatst een verpleger aanziet voor haar lievelingszoon.

Lees verder

De grens voorbij

Toen de grenzen waren uitgegumd zat er geen lijn meer in zijn leven.   Zijn douaniersuniform moest hij afleggen, hij voelde epauletten afgerukt.   Hij greep zich vast aan een jachtgeweer en schoot eerst zijn vrouw en toen zichzelf neer op de vlucht.   Het was rechtvaardigheid geweest als hij…

Lees verder