Stap op de rode loper!

Stap op de rode loperook als je niet bekend bent,stap op de rode loperwant als mensen je daarzien paraderendenken ze:Die zou ik toch moeten kennen?Het ligt aan mijdat dat gezicht mij niets zegt.Wees vrij.Wees brutaal.Wees onbeschaamd.Wees jong.Stap op de rode loperen je bent een beroemdheid! © André Degen

Lees verder

Omtrekkende beweging

Elke keer als ikeen gedicht ga schrijvenspringt mijn kat op tafelen gaat dwars liggenover mijn schrift. Ieder ander zou hemweggeduwd hebbenom verder te kunnen gaan;ik schrijf maarom hem heen. Wie weet bereik ikvia die omwegenplekken waaranderen niet komen. © André Degen

Lees verder

Te ver gaan

Er zijn dichtersdie teveel dramatiseren.Neem noumijn zeer gewaardeerde collegaSergej Jesenin.Hij maakte het wel erg bont:Veel drinken, oké, dat is standaard.Je vrouw slaan helaas ook,net als jong sterven(hoewel dat nogal passé is). Maar je armen opensnijdenen met het vrijgekomen bloedje afscheidsgedicht schrijvenen je vervolgens ophangenaan de verwarmingsbuizenaan het plafond in je…

Lees verder

Zomer in Reykjavik

Meeuwen scherp zeilend aan de windschreeuwen hun zeewijde vrijheid uitover het plein. Wij leggen aan bij terraseilandjesen nemen alvastvoldoende honinggeel licht integen de winterdie de ogen dichtdrukt. Vanonder de dikke donkerkorstkomt het plezier tot uitbarsting. In fonteinstralensproeit de middernachtzonde glazen binnen. © André Degen

Lees verder

Verantwoord dichten

Ik geef hierbij de randvoorwaarden aanvoor mijn toekomstige poëzie: Ik moet al dichtendniemand uitsluitenniemand voor het hoofd stoten. Negatieve kwalificaties alsdik, dom, lelijk, oud, enz.komen in mijn nog te schrijven gedichtenniet meer voor. Zwart, wit…, nee, kleurenkan ik beter ook niet noemen,en het verdient de voorkeurpersonen buiten beschouwing te laten.…

Lees verder

Uitvaart

‘Hé, zwaai es voor de foto!’En hij wuifde braaf vanaf het bovendeknaar zijn vrouw die hem met een klikweer uit zijn kader bevrijdde. Wie deze vakantiefoto zag kon wetendat zijn vrouw en kinderen meteen daarnaeen einde maakten aan zijn kort alleen zijn. Nu we dit kiekje terugzienin de diavoorstelling die…

Lees verder

Uitvaart

‘Hé, zwaai es voor de foto!’En hij wuifde braaf vanaf het bovendeknaar zijn vrouw die hem met een klikweer uit zijn kader bevrijdde. Wie deze vakantiefoto zag kon wetendat zijn vrouw en kinderen meteen daarnaeen einde maakten aan zijn kort alleen zijn. Nu we dit kiekje terugzienin de diavoorstelling die…

Lees verder

Het Absurde

Schreeuwde hijop dat ultieme ogenblik integen alle filosofie?Non. Non! NON! Niet langer was de dood‘het uiterste nog nietvan het mens-zijnals kunnen zijn’ maar een Facel Vegadie de tijd uitreed. Het manuscript vande Eerste Mensals codicil. In zijn jaszakongebruikt treinkaartjevoor dezelfde reismet een alternatieveaankomsttijd. © André Degen

Lees verder

Een Witte Kerst, graag!

Sinds de Kerst niet meer wit isen het landschap tijdens die dagenniet langer toegedekt wordtdoor een koude, warme dekendie geluiden dempt, verdriet verzachten ruzies afkoeltlaat ik de kerstdagenliever blanco. Ik wil ’s winters buiten lopendat het knerpt,ingesneeuwd raken in een landschapwaar een tak aanrakensneeuwbuitjes losmaakt. Kijken naar wiegelende sneeuwvlokkenmet hen…

Lees verder

Conformist

Wereldleed teruggedrongen totknusse knisperkrant.Aan dat verticale tafelkleedsmul ik van ellende elders. Met miniatuurdrietandsloop ik suikergoedbouwsellaat dwergijsberg afsmeltenin duisterheet kaboutermeer. Als ik mij stilhoudtussen oude taartenkleertjeshondjes als disgenootgaat misschien aan mij voorbij wat bijtgraag aan mij snuffelen komtwaar kou en donker vrij spel hebbenterwijl ik alleen genoeglijk huiveren wilin een van…

Lees verder