Ik zag ze vliegen (en hoorde ze zingen)

Gisteren (17 april 2022) stond ik met mijn verkeerde been uit bed (je kunt trouwens écht met je verkeerde been (te weten, het rechter) uit bed stappen; het staat in de Flair en dan is het WAAR). Dat gebeurt mij hoogst zelden (of eigenlijk nooit), maar deze ochtend was het…

Lees verder

Als je zonder moeder verder moet

Vandaag (13 april 2022) had mijn moeder 83 mogen worden, maar het lot heeft anders beschikt. Ze stierf zesenhalf jaar geleden aan alvleesklierkanker, een van de ergste vormen van deze op zich al vreselijke ziekte. In dat najaar van 2015 konden mijn broer, mijn zus en ik niet veel meer…

Lees verder

Wanneer schrijven geen hobby is

Het is Boekenweek (9 t/m 18 april 2022), dus moeten we het hebben over lezen – en schrijven, de andere kant van de spiegel waardoorheen lezer en schrijver naar elkaar kijken. In de zaterdagkrant (9 april 2022) van De Volkskrant staat een aantal artikelen in het teken van de week…

Lees verder

De zanger die het zwijgen werd opgelegd

Vandaag (2 april 2022) gedenk ik iemand met wie ik ooit, lang geleden, tien jaar lang in een band heb gezeten. J.N. was daarin de zanger, ik was de slaggitarist en de achtergrondzanger. Hij had vandaag 59 moeten worden. Vandaar. Als je zo lang samen muziek maakt, repeteert, optreedt en…

Lees verder

Uitkijken naar een vijand die niet kwam

Vandaag (30 maart 2022) stond dit artikel in De Volkskrant. Tsja, hoe kon ik bij het zien van die foto’s van allerlei luchtwachttorens in Nederland niet denken aan mijn onvolprezen prachtgedicht Luchtwachttoren? Ik heb dat geschreven met mijn gedachten bij de luchtwachttoren bij Warfhuizen in Noord-Groningen waar ik in mijn…

Lees verder

Gevangen vogel

Vorige week vrijdag (18 maart 2022) liep ik in de stad S… langs een kanaal. Ik maakte een zogenaamde ‘lunchwandeling’ (lang voordat dat trending werd, deed ik dat al). Na dagenlang te kort buiten te zijn geweest, snakte ik naar frisse lucht. Het was zonnig weer, mijn humeur hield daarmee…

Lees verder

Bioscoop Corso

‘Geef je kaartje maar aan die meneer.’ En er kwam een scheurtje in de werkelijkheid. Gordijnen weken voor wat geen daglicht verdraagt en in het donker daagde het besef dat dit zondagse opkijken naar een betere wereld evenmin het leven was. De operator hierachter projecteerde een besloten universum waarin de…

Lees verder

Gekke, dolle, dwaze wereld

Het was de allereerste film – ik was negen – die ik in mijn leven zag: It’s a mad, mad, mad, mad world. In het Nederlands werd dat (tenminste, dat staat mij bij): Gekke, dolle, dwaze wereld. Afgelopen vrijdag (11 maart 2022) was hij op tv, op de BBC om…

Lees verder

De heer Degen en zijn hart

Ik geef al sinds jaar en dag aan de Hartstichting (en zal dat ook na deze ongelukkige mailactie blijven doen) en daarom kreeg ik onlangs deze kaart op de deurmat. Vandaag (7 maart 2022) wil ik er even aandacht aan besteden. Het lijkt of de gezinssamenstelling bij mij is veranderd,…

Lees verder

Ik zou graag weer naar zwemles gaan

De column ’18’ van Sylvia Witteman dateert alweer van afgelopen maandag (28 februari 2022), maar ik had het te druk om het er eerder over te hebben en ik voel mij geroepen er alsnog iets over te zeggen. Temeer omdat ik aan ‘naar zwemles gaan met zoon’ warme herinneringen bewaar.…

Lees verder