Vandaag (24 maart 2017) ontkom ik er niet aan: ik moet even stilstaan bij een triest jubileum. Deze zonnige vrijdag is het namelijk precies een jaar geleden dat de Verlosser JC uit Betondorp, mijn jeugdidool en beste voetballer aller tijden overleed aan een zeer agressieve vorm van longkanker. Vandaar dat…
Meester Degen Vandaag (13 maart 2017) is het alweer drie jaar geleden dat mijn vader plotseling overleed aan een hersenbloeding. Mijn moeder vond hem die fatale dag in de slaapkamer. Hij was bewusteloos en is ook niet meer bij kennis geweest. Geloof het of niet, maar tien dagen vóór zijn…
Ik wil geloven dat de eiken op mij gewacht hebben. Ik kijk wederom door het open kathedralendak een zondagmiddagwandeling in. In de volière exotische vogels een gaasdikte van hun vrijheid af. Het meisje dat door legende in de grot hier was opgesloten had de muren aangekleed met haar parelmoer rocaille-leed.…
‘ Zoom in op die tranen, als condens wil ik ze in miljoenen huiskamers van de buis zien druipen. Desnoods knip je de haren van het lijk wat bij. Poeder z’n gezicht nog maar eens, ik wil niet weer zo’n glimkop zoals laatst. En als jij vindt dat-ie andere kleren…
Ja hoor als ze het moeilijk hebben bij een sterfgeval dan weten ze ons ineens te vinden. Het hele jaar door consumeren ze geen kruimel poëzie zien ze ons niet staan in boekwinkels maar als iemand de pijp uitgaat laten ze ons spreekbuizen van de vergankelijkheid even opdraven en laten…
Tussen twee duisternissen heeft mijn spetterkaarsje even fel gebrand. © André Degen
Na al die jaren ben ik bij nadere beschouwing toch blij met het oordeel dat een lerares mijn ouders tijdens een tienminutengesprek toevertrouwde: ‘Hij ziet alle vogels vliegen.’ © André Degen
Carla Lipp, die vijftigplussers beter kennen als Jet in de tv-serie Ja zuster, nee zuster Gisteren stond het al in De Volkskrant, maar vandaag (3 maart 2017) staat het pas in het Dagblad van het Noorden (ach ja, het nieuws dringt pas later door tot het Hoge Noorden): Jet is…
Een godin liet de witte stola glijden van haar hemelse schouders en stond daar toen in volle présence in de doorluchtige koepeltent waar een koord voor haar de grens was tussen twee oneindigheden. Wij keken op en de adem gleed ons terug in de keel. Haar machtigstille voortschrijden. Even legde…
Vandaag (26 februari 2017) las ik tijdens het ochtendlijke koffiedrinken de zaterdageditie van De Volkskrant, zoals het een hoogopgeleide, vaak vrolijke en soms boze witte man betaamt. Daarin stuitte ik, in de bijlage Sir Edmund, op deze column van Arjan Peters. Arjan Peters stipt daarin alleen maar even aan dat…
