
De aanleiding was bepaald luguber – een lichaam dat eergisteren (8 november 2026) was gevonden in het Limburgse Swolgen hield mogelijk verband met een ‘nare situatie’ in Zeeland (niet de provincie, maar het Brabantse dorp) – maar de naam Swolgen bracht mij onmiddellijk mijn heel wat plezieriger verblijf daar in herinnering, bijna elf jaar geleden alweer.
Ik liep destijds met goede vriend C. het Pieterpad en inmiddels waren we gevorderd tot Noord-Limburg. Daar liepen we het traject Vierlingsbeek – Swolgen, een goede twintig kilometer.
In Swolgen wachtte ons een verrassing: die avond zou het Prinsenbal zijn! We vielen zogezegd met onze neus in de boter! Wij wilden dit kroningsfeest uiteraard niet missen. Na een verfijnde culinaire tongstreler (een ‘schnitzelmenu’) in het cafetariagedeelte van een van de weinige horecagelegenheden die Swolgen telde, begaven wij ons daarom naar het zaalgedeelte waar een en ander zou plaatsvinden.
Als respectievelijk Westerling en Noorderling voelden wij ons tamelijk misplaatst te midden van die ‘bokken en bokkinnen’ (zoals de aanwezigen steevast aangesproken werden door de diverse prinsen carnaval op het podium). Er waren allerlei praatjes, maar aangezien die niet ondertiteld tot ons kwamen, verstonden wij de helft tot driekwart niet (maar ik kan me niet voorstellen dat we veel gemist hebben).
Af en toe werd er een polonaise ingezet, maar hoewel een aantrekkelijke plaatselijke deerne aan het begin van de avond ons had beloofd ons te leren hoe je een polonaise moest lopen (iets waar C. en ik uiteraard voor open stonden), werden wij niet één keer opgenomen in zo’n vrolijke parade (en de aantrekkelijke deerne liet zich ook niet meer zien).
Laten we het erop houden dat dit een interessant cultureel fenomeen was. Of, zoals goede vriend C… het de volgende morgen treffend verwoordde, toen wij, uitgebeierd door de klokken van de Sint Lambertuskerk, Swolgen verlieten: ‘Wij laten deze mensen nu achter met hun rituelen.’
O ja, voor wie het weten wil: Arno Kursten werd in dat jaar (2015) verkozen tot de 62e Prins D’n Bok Swolgen. Waarvan akte.