Blog

Moet ik mijn webcam afplakken?

Afplakken webcam Een niet erg elegante, maar wel afdoende manier om te verhinderen dat vreemden via je webcam komen ‘binnenkijken’.

Deze dag (19 januari 2017) even een non-itempje (ja zeg, de boog kan niet altijd gespannen staan!): de noodzaak van het afplakken van je webcam. Geen idee waarom dat nu juist vandaag in de Bild Zeitung staat; bijna op de kop af drie jaar geleden werd er al een artikel in Trouw aan gewijd.

Boeiuh! hoor ik jullie in koor roepen en dat kan ik me heel goed voorstellen, want indertijd werd er nogal lacherig gereageerd op het advies van een Officier van Justitie voor cybercrime (toe maar weer) om bij niet-gebruik van je computer de webcam af te plakken.

Het appelleert natuurlijk aan een bij iedereen wel in het achterhoofd sluimerend gevoel van paranoia (‘Wordt er niet naar mij gekeken, zonder dat ik het door heb?’), maar een redacteur van de (computer)technologiewebsite Tweakers zet alles nuchter op zijn plaats:

“Als je een normale computergebruiker bent met goede virusscanner die up to date is en je klikt niet op al te gekke dingen die binnenkomen, dan is zo’n advies ietwat overdreven.”

We laten even de expert, Maik Morgenstern (wie kent hem niet?) van AV-Test aan het woord:

‘Das ist eine Frage des eigenen Schutzbedürfnisses und der Bequemlichkeit. Nutzt man die Webcam selten, ist es kein Komfortverlust diese abzukleben. Nutzt man sie häufiger, wäre abzuwägen, ob es sinnvoll ist. Generell sind aber nur wenige Schädlinge bekannt, die über die Webcam spionieren.’

Oftewel: het hangt van je behoefte om beschermd te worden af en van het gewenste gemak, of je je webcam afplakt of niet. Als je je webcam niet vaak gebruikt, is het geen groot comfortverlies hem af te plakken. Gebruik je hem vaker, dan kun je de afweging maken of het zinvol is. In het algemeen zijn er maar weinig kwaadwillende lieden bekend die via de webcam spioneren.’

Dank voor deze wijze raad. Daar hadden we inderdaad een expert voor nodig. Ik was hier zelf nóóit op gekomen, willen jullie dat wel geloven?

Maar het merendeel der mensen kan gerust zijn; als je geen al te gekke dingen uithaalt voor je webcam, dan is het voor gluurders niet al te interessant de godganse dag tegen het gezicht van een geconcentreerd werkende gebruiker aan te kijken.

Maar goed, als we het dan toch over via computergebruik bespioneerd worden hebben – en om het paranoiavuurtje even op te poken: het schijnt dat je bij het kijken naar porno op het web altijd een voetafdruk achterlaat; het is vrijwel onmogelijk anoniem en ongemerkt naar digitaal bloot te kijken.

Beheerders van pornowebsites registreren nauwkeurig je voetstappen door Hopsa Flopsaland en verkopen die gegevens rustig aan Google en Facebook. Een blogger vat het allemaal fijntjes samen: je hele surfgedrag op pornosites kan, via je IP-adres, met jouw naam in verbinding gebracht worden en openbaar gemaakt worden.

Dit kan zelfs gebeuren als je de incognito-modus in je browser inschakelt. Die biedt namelijk geen enkele bescherming (‘Mit dem Inkognito-Modus im Browser versuchen sich viele Nutzer vor Peinlichkeiten zu schützen – doch dieser hat in diesem Zusammenhang gar keine schützende Wirkung’, staat er in het artikel op Techbook onomwonden).

Is er dan helemaal geen hoop meer? vraagt de blootverslaafde zich met het zweet in zijn handpalmen af? Nou, een beetje hoop is er wel: voor de liefhebber is er Hidester, een programma waarmee je met een ander IP-adres dan je eigen over het wereldwijde web kunt surfen. Ook dan is absolute anonimiteit niet gewaarborgd, maar het traceren van je surfgedrag wordt in ieder geval bemoeilijkt.

Zeg niet dat je het van mij hebt, maar veel plezier ermee! Klik naar die chick, je IP-adres ‘geeft toch niet thuis’!

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Vogels jagen

vogelende-dames Vogelende dames (in de betekenis van:’naar vogels kijkend’)

Vandaag (6 januari 2017) is het Driekoningen, maar daar gaan we het hier niet over hebben. Nee zeg, klik dan hier maar op.

In deze bijdrage wil ik nog even terugkomen op de column van Jean-Pierre Geelen in De Volkskrant van gisteren.

Geelen bekritiseert daarin de hijgerige Big Year-twitchers, oftewel, de fanatieke vogelaars die in één jaar over de hele wereld zoveel mogelijk vogelsoorten gespot willen hebben.

Arjan Dwarshuis is de nieuwe recordhouder op dit dubieuze onderdeel met 6833 soorten in 366 dagen. Gezien in 40 landen en alle continenten behalve Antarctica. Wat daar de lol van is, moet je mij niet vragen. Zoals trouwe lezertjes van dit weblog weten, ben ik zelf ook een, bij vlagen, fanatieke amateur-ornitholoog, maar voor mij is de situatie, de sfeer eromheen minstens zo belangrijk als het zien van een bijzondere vogel zelf.

Geelen schrijft: ‘Mijn eerste wielewaal, roerdomp en ijsvogel waren betoverende ervaringen.’

Zo gaat het mij ook. Ik kan me nog de eerste – en tot nu enige – keer herinneren dat ik een roerdomp zag. Het was lang geleden (toen er uit alle brievenbussen nog inbrekersvriendelijke touwtjes hingen), mijn beide ouders leefden nog en ik liet met hen onze hond uit (die ook al dood is).

We liepen in recreatiegebied De Groene Ster (die ik als puberjongen vanwege frequent cruisen door homo’s ook wel schertsend ‘De Bruine Ster’ placht te noemen. Doch dit terzijde.) en vanuit De Grote Wielen, een waterrijk gebied tussen Leeuwarden en Tietjerk, vloog een roerdomp over. Onmiskenbaar door zijn tekening en zijn silhouet. Na al die jaren weet ik de hele situatie nog. En dat is me dierbaar.

Behalve dat dat Freek Vonkerige’ jagen op vogels van Big Year-mensen wat sneu oogt, heeft het ook nog eens een keerzijde: volgens Arjan Dwarshuis was een ‘hele belangrijke reden’ van zijn vliegensvlugge tocht over de wereld het ophalen van zoveel mogelijk geld voor het behouden van met uitsterven bedreigde vogels.

Sympathiek, verdient onze steun. Zou je zeggen. Maar Dwarshuis heeft nog maar € 20.000,- opgehaald, terwijl hij met al dat rondvliegen in kerosineslurpende Boeings een CO2-voetafdruk van jewelste op onze breekbare aarde heeft gezet.

Ik hoop in mijn leven nog vele mooie vogels op diverse werelddelen te mogen zien, maar de kans dat ik mij bezondig aan een ‘Groot Jaar’-vogeljacht lijkt mij bijzonder klein. Laten we zeggen: zo klein als het eitje van een kolibri.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Orgasme, goed voor u!

vrouw-schreeuwt-nog-harder Op deze foto zie ik veel positieve effecten.

Ik zat vandaag (18 december 2016), op de drempel van de nieuwe werkweek, te denken: wat kan ik jullie nou meegeven om het weekend passend uit te luiden? Nou, dit! Het hebben van een orgasme heeft ‘veel positieve effecten’ (trap open die open deur!). Ja, jongens en meisjes, dat klapt er even in, zo op de zondagavond!

Trouwe lezertjes van mijn weblog weten dan alweer hoe laat het is: we hebben hier opnieuw een onderzoek bij de kop Waar We Al Lang Op Zaten Te Wachten En Dat De Mensheid Vooruit Helpt.

‘Een orgasme heeft vooral te maken met eenheid. Het creëert een band met de partner’, zegt seksuoloog Goedele Liekens tegen NU.nl en dan is het WAAR. Goedele, meid, hoe kóm je erop. Goedele opent echt horizonten die voor anderen gesloten blijven.

‘Ook belangrijk om tot een orgasme te komen is ontspannen zijn’, vult seksuoloog Eveline Stallaart aan. Poeh, poeh; ook een inzicht waar we zonder specialisten nooit op gekomen zouden zijn.

Prettige bijvangst bij het bereiken van ‘het eerste station naar de eeuwigheid’ (Reve dixit) is trouwens dat het niet minder dan een panacee (een middel tegen alle kwalen) is:

‘Mannen hebben minder kans op prostaatkanker bij veel orgasmes. Daarbij komen bij mannen en vrouwen de hormonen dopamine en oxytocine vrij, die een beschermend effect tegen kanker en hartziekten hebben. Daarbij helpt het hebben van een orgasme tegen stress. Ook werkt het als pijnstiller bij migraine en hoofdpijn.’

O ja: aanstaande woensdag (21 december) is het Wereldorgasmedag. Het is maar dat jullie het weten. Wat daar de bedoeling van is? Nou, dit:

‘Al die miljoenen of miljarden orgasmes moeten zorgen voor een enorme hoeveelheid positieve energie’, staat er te lezen op Rubriek.nl (wie kijkt er niet dagelijks op?).

Of, zoals het heet op de ‘officiële’ website globalorgasm.org (of ‘.cum’:-)

‘We ask you to dedicate your orgasms on this day, and everyday, to World Peace.’

Dus, mensen, aan het werk op de kortste dag (en, gnuif, gnuif, de langste nacht) van het jaar. Zucht, kreun en gil. Alles voor de positieve energie en de wereldvrede!

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

De tael is gansch het volk

fokke-en-sukke-woord-van-het-jaar-2009

De laatste weken van 2016 houden we ons bezig met het populairste en het irritantste woord van het afgelopen jaar. Wat jullie zeggen: als we ons daarmee onledig houden, dan valt het allemaal nog wel mee.

Ook in Oostenrijk en Duitsland doet men aan deze uitverkiezing van het troetelwoord van het afgelopen jaar (waarbij ik me dan afvraag waarom onze oosterburen zo’n apoëtisch, ambtelijk woord als ‘postfaktisch’ hebben gekozen. Doch dit terzijde.).

En behalve deze woord(s)electies kom ik vandaag nog dit artikel tegen; de organisatie van het radioprogramma Taalstraat zal morgen (10 december 2016) een heus ‘Vergeetwoordengala’ houden, waarin schilderachtige woorden als ‘habbekrats’, ‘labbekak’ en ‘watjekouw’ nog eens in het zonnetje gezet zullen worden (waarna ze wellicht voorgoed in de vergetelheid weg zullen glijden). Ik hoop trouwens dat ze het woord ‘hassebassie’ tijdens dit feest van het vergeten woord niet zullen overslaan.

En dan heb ik de taalrubriek Taalgebruik!(met de subrubriek ‘Lexicon der onterecht vergeten woorden’) in de Volkskrant nog niets eens genoemd.

Oftewel, mensen: de taal leeft! En laten we daarom blij zijn, want, zoals de Vlaaamse taalstijder Prudens Van Duyse al zei: ‘De tael is gansch het volk!

UPDATE: Er is zelfs een Dordts woord van het jaar. Het moet niet gekker worden!

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Ga toch tennissen, mens!

ana-ivanovic-profile-photo Ana Ivanovic, niet alleen bekend om haar fraaie groundstrokes (klik op de foto voor een VERGROTING)

Hoera! We hebben er weer een! Een Onderzoek Dat De Mensheid Vooruit Helpt. Wat ik bedoel? Nou, dit! Stond vandaag (30 november 2016) in Metro Lifestyle (wie leest het niet dagelijks?).

Het onderzoek is uitgevoerd door de Universiteit van Oxford en dan is het WAAR.

Ik wist het allang, maar nu is het dan wetenschappelijk bewezen: door te tennissen leef je langer. Er is nogal een significant voordeel te behalen:

‘It found that people who played racquet sports regularly were the least likely to die over the study period, reducing their individual risk by 47 per cent compared with people who did no exercise.’

Oftewel: mensen die een racketsport beoefenen reduceren hun persoonlijke risico om te sterven met maar liefst 47% ten opzichte van mensen die niet aan sport doen. Dit zou, los van het fysieke aspect (je bent immers steeds in beweging) komen doordat je als tennisser een groter sociaal netwerk hebt en omdat je tot op hoge leeftijd je sport blijft beoefenen.

Het voordeel van dat sociale netwerk wordt als volgt gedefineerd: ‘The scientists say the difference may lie in the social aspect which goes alongside sports like tennis and squash, which often involve clubs and organised activities outside of the game.’

Dus door de activiteiten die om het tennis heen worden georganiseerd (en die vaak gepaard gaan met een enthousiast drankgebruik en dat is weer niet zo bevorderlijk voor een lang leven) zou je het meer jaartjes uithouden in dit ondermaanse? Ik waag dat te betwijfelen.

Tennissers ‘tend to keep up activities into later life’, terwijl mensen die aan teamsport doen toeschouwers worden in plaats van deelnemers, omdat hun team uit elkaar valt.

Maar hoe zit het dan met hardlopen? Ikzelf tennis en loop hard (drie à vier keer in de week), maar de studie haalt mij uit de droom, want ‘running appeared to have no impact at all on dying early’. Mmm, hardlopers zijn dus inderdaad doodlopers, zoals de flauwe volkswijsheid wil.

Hardlopen is geen teamsport en kan, mits je het goed aanpakt, tot op hoge leeftijd beoefend worden. Waarmee ik maar wil zeggen: joggen heeft niet het hierboven genoemde nadeel van een teamsport (dat je toeschouwer wordt in plaats van deelnemer), maar heeft wel een voordeel dat voor een racketsport opgaat (je kunt het tot op hoge leeftijd beoefenen). Dus ik zie eerlijk gezegd niet waarom ‘running’ geen invloed zou hebben op je levensduur.

De studie geeft nog een andere reden voor het uitblijven van gezondheidsvoordelen van hardlopen:

‘The researchers believe that some sports, such as running or football, may also be affected by seasonality or weather which means participants do not keep them up all year round, which limits their long-term benefits.’

Oftewel: omdat veel mensen weer- en seizoenfhankelijk (niet) lopen vervalt de gezondheidsverbetering; als je gewoon stug blijft doorlopen, door weer en wind, zou er dus wél gezondheidsvoordeel te behalen zijn.

Ik vind het eerlijk gezegd maar een verwarrend verhaal, want in het artikel van The Telegraph staat: ‘running, football and rugby had no significant impact on heart deaths.’ Maar even verderop kunnen we dit lezen: ‘Several studies in the past have shown substantial health benefits for running, particularly for heart health.’

Nou vraag ik je; is hardlopen nou wel of niet goed voor het hart? Nou ja, hoe het ook zij, ik blijf gewoon mijn rondjes lopen, zolang ik mij daar goed bij voel. Ik verlaat mij graag op de wetenschap, maar in dit geval ga ik maar op mijn gevoel af.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Luchtwachttoren

luchtwachttoren De luchtwachttoren van Warfhuizen (klik op de foto voor een VERGROTING)

Soms helpt de actualiteit je om je eigen werk te promoten, zoals vandaag (19 november 2016): ik lees dit artikel in het Dagblad van het Noorden. De luchtwachttoren van Warfhuizen wordt gerestaureerd.

Niet direct een nieuwtje waarmee je half Nederland op het puntje van zijn stoel krijgt, maar wel een leuke ankeiler om mijn gedicht, jawel, Luchtwachttoren nog eens voor het voetlicht te brengen:

Luchtwachttoren

Zijn leven lang wachten
op iets wat nooit kwam.

Schraler de wind
door zijn
uitgesleten openingen.

De waakmannen tuurden
tot hun ogen traanden
gingen bijna hopen
dat uit het koude oosten
de lang beloofde dreiging
eindelijk zichtbaar werd.

De jaren
glipten ongemerkt langs hen
als een vlucht koperwieken
bij nacht.

Jarenlang
op scherp gestaan.

Een leven lang wachten
op iets wat nooit kwam.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Follow Us

facebooktwitterby feather