Hè?! Wat hoor ik nou? Ik mag niet meer drinken!

Wordt dit dan ons aller voorland: toosten met melk? Hè, getverderrie. Denk je gezellig thuis te komen na een weekendje Heidelberg (waar je echt niet onmatig maar wel enthousiast hebt genoten van de vruchten des wijnstoks en hebt gehapt in gersthoppige moutbrouwsels), stuit je vandaag (24 september 2017) op DIT…

Lees verder

Hoedt u voor de woordenzwendelaars!

Een goede dichter haalt overal zijn inspiratie vandaan Vandaag (17 september 2017) lees ik de zaterdageditie van De Volkskrant. Daarin staat in, in het katern Sir Edmund, een interessant artikel van poëzierecensent Arjan Peters. Peters giet zijn artikel in de vorm van (fictieve?) brieven aan drie bekende Nederlandse dichters (in…

Lees verder

Bosrust

Ik kniel voor een stille miniatuursnelweg waar tegenliggers elkaar herkennen via hun antennes. De pensionbeheerster mag ik houden voor liefste tante. Zij stopt mij in mijn droom Vannacht zal ik in haar witte gestevenheid bijkomen van het verhaal op de vluchtstrook. Morgen als laatste daad van aanhankelijkheid eet ik mevrouw…

Lees verder

Tussen Haastrecht en Vlist

Ik stap in de kano, wankel maar vind al snel een evenwicht. Mijn armen zwellen op, juichen van ver geroepen uit een verdoving krijgen zij vanzelf een ritme worden met de peddel onbuigzaam, sterk en hard. O, ik wil weer duistere monsters vermoeden in het duistere water! Wat zich ophield…

Lees verder

Aandoening of hinderlijke eigenschap?

Doe dat niet, want anders wordt Joy’s naam Sadness. Ik weet het, ik heb het er eerder over gehad (dus, wees gerust, ik word – nog – niet seniel:-) maar na een lange zomerstop moet ik er weer even inkomen. Dus mag ik alsjeblieft even een beetje in de herhalingsmodus…

Lees verder

Aardappelkolonie

‘Zuurstof aanwezig’. Gelukkig; daarom hoeft het gesprek niet stil te vallen. Het is moeilijk over jezelf te praten. Daarom iemands kooiconstructie ‘Ik heb wel es heurd…’ Een vrouw in een hoekje zit niet om woorden verlegen puzzelt stil voor zich heen vraagt naar geen betekenis. ‘Minsen binnen zulf ook wel…

Lees verder

Schrijven om te blijven

Een van de vele vrouwen die puur schrijven ‘voor de leuk’ (Klik op de foto voor een VERGROTING) Een miljoen Nederlanders doet het. Regelmatig. En ze worden er blij van. Bevrijd. Rustig. Ik zie van hier jullie oren zich spitsen: wat dan, wat dan? Nou, schrijven. Vandaag (18 juli 2017)…

Lees verder

Terug in Leek

Borg Nienoord Nog even over donderdag (6 juli 2017). Ik was toen bij de presentatie van het wandelboekje Het spoor volgen. In dit gidsje staan tien wandelingen van elk 11 kilometer die als verbindende factor hebben dat ze plaatsen aandoen waar joden hebben gewoond (in Leek en omstreken), die in…

Lees verder

Vereeuwiging

De fotograaf verbond hen in het echt. Mijn ouders in zwemkleding hun hoofden even Siamese tweeling zodat ze in het kader pasten. Met de Provençaalse zon in de rug en het bladerdak dicht genoeg om het bovenleed af te vangen. De overtuiging leefde dat niets hen klein kon krijgen. Wij…

Lees verder

La belle époque

De hele dag draait de zon om haar heen. Zij trekt zich terug onder een fleurig hitteschild. Als gierennekken buigen de telelenzen naar haar toe, hengelend naar een brokje van haar vlees. Maar zij is van plan haar huid duur te verkopen. Ze klemt de zon als een schijfje citroen…

Lees verder