Gedicht van de week

Merkteken

Voor één oom blijf ik
zijn leven lang
het mispuntneefje
dat stiekem
zijn in huiskamer
rondrennend zusje
pootje haakte
zodat ze het patroon
van de kokosmat
ingeprent kreeg.

Uit haar voorhoofd
is dat merkteken
al snel weer verdwenen.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Het vuur en de mannen

Mannen willen
in vlammen staren
niet hoeven praten
en drank
in schedels gieten.

Mannen willen
vlammen voor hen
zien dansen
heet, grillig, onvermoeibaar.

Vonken zien opspringen
vuurvliegjes die even
naar de hemel reiken
en dan uitdoven.

Mannen willen vlammen
om takken zien likken
zo lang in de vlammen kijken
dat ze ’s nachts in hun bed
achter hun oogleden
het vuur nog zien branden.

Mannen vormen
een gesloten cirkel
om de gloedplaats heen
en wisselen woorden in
voor geknisper en geknetter.

Uit hout ontsnappende
sissende sappen
lessen een dorst
en de andere
houden ze zelf
in de hand.

Mannen willen alle lucht
sparen voor het vuur.

Mannen laten
hun stemmen doven
om het vuur
te laten spreken.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Rechercheur

Ik word kalm
van het stilleven
van een lijk op zijn
eennalaatste rustplaats.

Gestolde levenslopen
daal ik af.

Mij wordt gelukkig
niet gevraagd
waaraan ik denk
als ik voor me uit staar.

Mij blijft het raadsel boeien
waarom de mens altijd
van zich af
meent te schieten.

Bij het dichtklikken
van de handboeien
weet ik:
Het Beest
wordt nooit vastgelegd.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Iedereen herdenkt op zijn eigen manier

Een Nederlandse piloot
kwam er op 4 mei
op elf kilometer hoogte achter
dat het in zijn vaderland
precies acht uur ’s avonds was.

Zonder zich te bedenken
zette hij de motoren uit
voor de twee minuten
Dodenherdenking.

In de paniek die uitbrak
verzocht de piloot eenieder
tijdens die 120 seconden
de stilte te eerbiedigen.
Daarna zou hij de motoren
gewoon weer aanzetten.

In die glijvlucht naar
klimmende wanhoop
stierf eenieder
behalve hij
duizend doden.

Na wat een eeuwigheid leek
kwamen de motoren
weer op gang
en de piloot vroeg de passagiers
door de intercom
‘naar welke doden
hun gedachten waren uitgegaan.’

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Ononderbroken

Mam, hoewel jij net als ik
niet in God geloofde
komt het ons nu beter uit
maar wel
van een hiernamaals
uit te gaan.

Want ik wil onze gesprekken
niet laten onderbreken
door zoiets plats
als de dood.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Ballonvaart

Tijdens een ballonvaart
zeg ik tegen mijn ouders:
‘De waren reden
dat ik jullie dit aanbied
is dat de erfenis
mij toevalt
als ik jullie
overboord kieper.
Ik heb het al
met de kapitein
op een akkoordje gegooid.’

Lachend blijven ze
op de bodem van de mand vertrouwen
waaronder toch een halve kilometer
doorval ligt.

Wij konden het altijd al
prima uithouden met elkaar
op de vierkante meter.

Eens moet ik ze
over de rand
helpen
een luchtballon in
van een kapitein
met wie ik het niet
op een akkoordje gooien kan.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Recente reacties

Follow Us

facebooktwitterby feather