Die hele partij

had ik al

buitencategorie geslagen.

 

Vanuit de hoogte

had Jacco Elting

mijn slagen bijgestuurd.

 

‘Door de knie�n,

kijk naar de bal,

schouder naar het net,

verplaats je gewicht steeds

naar voren.’

 

En toen: ’t beslissend punt.

De wereld trok samen

om de parallellen en meridianen

van mijn racket.

 

Rondom mijn slagwapen

was windstilte.

De slinger stond

op zijn hoogste punt.

 

In mijn hijgen

kroop een snik mee omhoog

omdat Jacco er niet bij kon zijn.

 

Alle technieken

van hem geleerd

kwamen samen

simultaan.

 

Eindelijk eens

op tijd bij de bal

in het hart

van mijn bespanning

ver genoeg

door de knie�n

en uitgezwaaid

volgens het boekje.

 

Meteen na afloop

moest ik

met het sleepnet

de sporen uitwissen

van de strijd.

 

De rest van mijn speeltijd

nabeschouwing

van die ene bal.

facebooktwitterby feather