Posts made in april, 2017

Ballonvaart

Tijdens een ballonvaart
zeg ik tegen mijn ouders:
‘De waren reden
dat ik jullie dit aanbied
is dat de erfenis
mij toevalt
als ik jullie
overboord kieper.
Ik heb het al
met de kapitein
op een akkoordje gegooid.’

Lachend blijven ze
op de bodem van de mand vertrouwen
waaronder toch een halve kilometer
doorval ligt.

Wij konden het altijd al
prima uithouden met elkaar
op de vierkante meter.

Eens moet ik ze
over de rand
helpen
een luchtballon in
van een kapitein
met wie ik het niet
op een akkoordje gooien kan.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Ononderbroken

Mam, hoewel jij net als ik
nooit in God geloofde
komt het ons nu beter uit
maar wel
van een hiernamaals
uit te gaan.

Want ik wil onze gesprekken
niet laten onderbreken
door zoiets plats
als de dood.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Eeuwig groen

Ze zeggen wel eens:
Ga nooit tegenover
je ouders wonen.
want daar komt mot van
maar dat gaat niet op voor
Adèle Lederer.
Tussen vader, moeder en dochter
heerst perfecte harmonie;
geen luidkeelse ruzies
nee, binnen het gezin
regeert serene rust.
Wie hen hier op wil zoeken
(alleen grindgeknerp
maakt wat leven)
vindt de leden knus bijeen.
Adèles ouders
kijken uit op hun dochter
in hun buiten
aan de andere kant
van de groene allee
waar geen jachtig verkeer
overheen raast.
Slechts af en toe
glijdt een luxe slee voorbij.
Adèle, negentien,
heeft op haar leeftijd
al een eigen thuis
gelegen in een
lommerrijke omgeving.
Weinig leeftijdgenoten
doen haar dat na.
Vogels zingen hier
of hun leven ervan afhangt.
Om de huisjes
fladderen bruine lentevlinders.
Adèle loopt niet achter
jongens aan,
ze leidt
een teruggetrokken leven
blijft lekker
in haar eigen onderkomen.
geniet in stilte van de
regelmatig
ververste bloemen.
Ze taalt niet naar
de buitenlucht.
Wat een rustige buurt,
de buren hoor je niet.
Je zou hier altijd
willen blijven.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Een vreselijk abuis

Zijn dashboardklokje bleef stilstaan
op twee maanden voor achtentwintig.
Kan zoveel jong leven
toegestroomd voor hem
de hondsdolle dood
dan niet terug
zijn burcht in jagen?
Maar nee, hier staat
een machteloze mobilisatie.
Eenieder staat
zijn eigen dood
stil mee te vrezen.
Vanuit het luchtledig
juicht op definitief deksel
een trouwfoto
achterhaalde levensvreugde.
Zelfs zijn blos moest hij afleggen.
De weduwe moet de pijnstomp vrezen
en willen.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Een strikvraag

Vrouw strikt veter Goed strikken, mevrouwtje, dan voorkomt u
dat de knoop tijdens het lopen weer losgaat!

Is er nog nieuws? Jawel. Goed nieuws, zeer goed zelfs. Spreek maar gerust van blijde tijding.

Jullie denken nu: ja, hij bedoelt dat het vandaag (14 april 2017) Goede Vrijdag is en dat betekent dat er voor ons stervelingen een toegang tot God is, dankzij de opoffering van onze Heer en Heiland Jezus Christus van Nazareth.

Dat is wel zo, maar dat bedoel ik niet. Nee, het goede nieuws is dat we na lange tijd weer eens mogen profiteren van een Onderzoek Dat De Mensheid Vooruit Helpt. En het is niet zomaar een lokaal nieuwtje, nee zeg: als zelfs het Franse dagblad Le Figaro er melding van maakt, dan weet je: we hebben een scoop van jewelste te pakken.

Wat blijkt? Voor het eerst in de wereldgeschiedenis hebben wetenschappers aangetoond waarom veters weer losraken na het strikken. Zo. Jawel. Laat dat maar even op je inwerken, jongens en meisjes. Dit is minstens zo opzienbarend als de snaartheorie, laten we wel wezen.

We gebruiken al duizenden jaren schoenveters (tenminste als we de website feetuniqueveters.nl (wie kent die niet?) mogen geloven, maar we moeten het jaar Onzes Heeren 2017 bereiken om erachter te komen waarom gestrikte veters tijdens het lopen losraken!

‘Doordat mensen tijdens het lopen bij iedere stap met hun schoenen op de grond stampen, worden er subtiele krachten uitgeoefend op gestrikte schoenveters, die daardoor steeds losser komen te zitten’, lees ik op nu.nl.

Het is onderzocht door mechanical engineers (hoe heten die eigenlijk in het Nederlands? ‘Bewegingsleeringenieurs’?) van de Universiteit van Californië en dan is het WAAR.

Er is zelfs een proef met een op een loopband rennende proefpersoon voor uitgevoerd. Door toedoen van de zwaartekracht, bleek tijdens die proef, strekt de knoop in je veter zich uit, om vervolgens weer te ‘ontspannen’. Daardoor wordt de knoop gaandeweg losser.

Ondertussen wordt door de zwaaiende beweging van de benen ook een kracht (inertie) uitgeoefend op de uiteinden van de veter. En die twee krachten liggen dus ten grondslag aan het losraken van een veter.

Wie het naadje van de kous c.q. het vezeltje van de veter wil weten, klikke hier (maar ik vond het artikel over zo’n onbetekenend onderwerp eerlijk gezegd te lang om tot mij te nemen).

Zo, met de wetenschap dat de mensheid weer een eindje vooruit geholpen is kunnen we de Paasdagen wel in!

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Follow Us

facebooktwitterby feather