Posts made in april, 2015

Biedt zich aan: openbaar schrijver

openbare schrijver

Soms moet je even een duwtje in de rug krijgen – je kunt tenslotte niet alles op eigen kracht doen – maar ik ben eruit: ik moet openbaar schrijver worden! Zo kan ik mijn stilistische kwaliteiten inzetten om er geld mee te verdienen.

Vandaag (22 april 2015) staat in De Volkskrant een artikel over dit beroep dat terug van weg geweest is, na in onze contreien eeuwenlang de status ‘uitgestorven’ te hebben gehad.

Een openbaar schrijver – of ‘buurtschrijver’ – is eigenlijk een ghostwriter voor allerhande (korte) teksten. Hij schrijft deze voor mensen die achtervolgd worden door allerlei maatschappelijke problemen (werkloosheid, discriminatie op de werkvloer, scheiding), die zelf geen brief op poten kunnen schrijven en die niet bij maatschappelijk werkers terecht kunnen, omdat die het te druk hebben.

Heeft u problemen met een uitkeringsinstantie? En mist u de verbale middelen om uw onvrede onder woorden te brengen? Dan is er de openbaar schrijver als een soort schrijvende ombudsman voor u om een vlammende aanklacht in schitterende volzinnen te gieten en daarmee de uitkerende instantie van repliek te dienen.

Weigert uw partner alimentatie te betalen? Neem een openbaar schrijver in de arm en hij zal, in goed doortimmerde zinnen die juridisch kloppen en toch goed leesbaar zijn, uw onwillige partner tot andere gedachten brengen. ‘Mocht u na dit schrijven nog steeds niet van plan zijn de betaling van de verschuldigde alimentatie te hervatten, dan zie ik mij genoodzaakt over te gaan tot andere maatregelen.’ Zo, dat zal hem leren!

Een openbaar schrijver is dienstbaar aan zijn opdrachtgever, en is zodoende gewoon een copywriter, zij het een ideële: ‘De inhoud wordt niet door de schrijver, maar door de vragende partij bepaald. ‘Ik schrijf op wat men mij vraagt op te schrijven’, zegt Moussaoui, een buurtschrijver in Charleroi die in het Volkskrant-artikel wordt opgevoerd.

Hij geeft er wel zijn eigen wending aan door de scherpe kantjes van het gezegde af te slijpen, maar hij matigt zich geen oordeel aan, hij is geen ‘Schrijvende Rechter: ‘Ik schrijf op wat men mij vraagt op te schrijven’, zegt Moussaoui. ‘Ik probeer het wat subtieler, strategischer en minder agressief te verwoorden. Maar ik ga niet uitzoeken wie in een bepaald conflict gelijk heeft. Ik geef alleen maar woorden aan mensen die normaal niet worden gehoord.’

Zou dit voor mij een gat in de markt zijn? Brieven schrijven voor mensen met maatschappelijke problemen die stilistisch wat minder uit de voeten kunnen? Natuurlijk wel tegen betaling, want de schoorsteen moet ook bij mij roken.

Ik kan kantoor aan huis houden, mensen zullen toestromen en ik zal wonden helen, tranen drogen en gezichten doen opklaren. ‘Komt herwaarts tot mij, allen die vermoeid en belast zijt en ik zal u rust geven.’ Ja, een wonderdokter wil ik zijn en de taal is mijn medicijn.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Zwerfkei

Uit voortijdige verten is hij aan komen wentelen. Nou ja, ‘wentelen’; hij is hier beland met wat van stilstand niet te onderscheiden is. Ze zeggen dat een rollende steen geen mos verzamelt, maar hij bewoog zo traag dat dat had gekund. Hij is geheel naakt. Zijn verplaatsing was meer een winterslaap-in-beweging, onder die dikke, beschermende witte kap, dan een echte reis. Het was begraven zijn, diep onder een kille lijkwade. Voor de rest van zijn bestaan mag hij nu stilliggen, aan het begin van onze oprijlaan.
Mensen die hem zo massief bewegingloos zien staan, denken niet aan ‘zwerf’, terwijl dat toch een deel van zijn wezen uitmaakt. In hun ogen is hij onverzettelijk immobiel, alsof hij daar al sinds de oertijd is.
Verlangt hij terug naar die beschermende reisdeken die hem zo lang aan het oog heeft onttrokken? Nu staat hij daar open en bloot, een prooi voor de elementen.
Hij werd niet voortgedreven door rusteloosheid hiernaartoe. Zijn tocht was rust, steeds een stukje opgeschoven in de tijd en in de ruimte. Hij zal nog vele klauterkinderen op zich gedogen. Vele generaties zullen hem bedekken en hem weer verlaten.

Hij kan hier een ijstijd lang staan. Hij zal ook die overleven.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Wake up the souls

system of a down kaartje
Het concert op 17 april van System of a Down in de Ziggo Dome was volledig uitverkocht.

Zo, vandaag (18 april 2015) moet ik even bijkomen. Gisteravond was ik namelijk in de Ziggo Dome voor het Betere Beuken: de Armeens-Amerikaanse groep System of a Down gaf er een – volledig uitverkocht – concert.

Ik ben al jaren fan van de groep, maar ik had haar nog nooit live aan het werk gezien. Dat het muzikale viertal in 2015 ons land aandeed, was trouwens niet toevallig: het is dit jaar precies 100 jaar geleden dat de Turkse volkerenmoord op de Armeniërs begon en, aldus drummer John Dolmayan, de groepsleden zijn ‘aan de kwestie verbonden door onze voorvaderen, op menselijk en emotioneel vlak.’ Daarom stond de groep er nadrukkelijk bij stil.

De toon werd meteen gezet (altijd handig bij een muzikaal gebeuren): voorafgaand aan de show werd een animatiefilmpje getoond dat aan duidelijkheid niets te wensen overliet. Zonder een blad voor de mond te nemen ging de groep er vol in en stelde de Turkse genocide op haar broeders en zusters aan de kaak. Heel veel was er niet van de begeleidende tekst te verstaan, maar de strekking was wel duidelijk. En dus joelden en applaudisseerden wij braaf als steunbetuiging aan de goede zaak.

En toen ging het eigenlijke concert los. Vanaf dat moment denderde System of a Down twee uur lang door, zonder rust te nemen of zonder ook maar één adempauze tussen de nummers. Het was als een sympathieke storm die over ons heen trok. Na twee uur was het ook ineens over; SOAD gaf geen toegift, hier moesten we het mee doen.

Het was heftig geweest, intens (ik merk dat ik als Jan Douwe Kroeske begin te praten) en strak. Ik schaarde dit optreden meteen maar in de top 5 van beste die ik ooit meegemaakt heb.

En dan gaan we nu luisteren naar misschien wel hun mooiste nummer, Lost in Hollywood:

UPDATE 20 april 2015: Ook de Volkskrant vond het een goed concert (alleen denk ik: waarom heeft de groep geen vijf sterren gekregen als je zó lovend bent? Maar goed, laat ik niet gaan kniesoren).

UPDATE 2: Duitsland gaat het woord genocide gebruiken, als het om de massamoord door de Turken op ca. 1,5 miljoen Armeniërs gaat. Niet onbelangrijk, aangezien Duitsland de belangrijkste handelspartner van Turkije is binnen de Europese Unie en er miljoenen Turken in Duitsland wonen. Het zal de boys van SOAD goed doen.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

De onaanraakbaren

Het is ons haast pijnlijk, maar wij zijn werkelijk jong, knap, rijk en succesvol.
De modderkruipers proberen ons door het slijk te halen, ze wijzen erop dat wij niet oud worden. Daarmee vangen ze ons niet: hun jaren passen in onze weken.
In ons gezelschap is het ongepast ouder te zijn dan dertig. De vroegtijdige dood van een van ons is daarom nooit echt treurig; de overledene heeft slechts het verval de pas afgesneden.
We draaien losjes aan de spaakknop van de roulette, laten warme luxe onze lofts binnenstromen.
De hemelkoepel is de enig passende kap op onze cabrio’s waarmee we langs afgronden scheren. Nergens is het uitzicht beter.
We houden ons op in gebieden waar het zomerregime geldt. We laten ons toewuiven door palmen.
De grote stad is ons domein. Grachtenpanden, operahuizen, schouwburgen, ons natuurlijk decor. Op het platteland worden onze woorden opgezogen door de slobberige leegte, in een metropool zoemen onze berichten via bovenleidingen razendsnel rond.
Wij sarren god; over zijn hoofd heen verwijzen we mensen door naar een betere wereld.
Wij geloven in piramides. En daarom is alles onder ons daar om ons de hoogte in te tillen.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Damesdubbel

Studentes die nog een studie
van het leven gingen maken

Hun huid zo onaanraakbaar dichtbij
dat het schrijnde

Met ferme grip om hun slagwapen
raakten ze me waar ze me raken konden.

Ik stond hier twintig jaar geleden al
de meiden even strijdlustig.

Met gebogen hoofd hun slagen afwachten
een ballenjongen groen als gras.

© André Degen

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Follow Us

facebooktwitterby feather