Posts made in juli, 2014

Even een ogenblik van nostalgie

winnetou boekomslag

Vandaag (10 juli 2014) zijn wij Nederlanders collectief aan het bijkomen van De Grote Kater. Wéér geen wereldkampioen; wat zeg ik: niet eens door naar de finale. Zullen wij ooit, zoals Brazilië of Duitsland, die felbegeerde ster op ons voetbalshirt mogen dragen? Ik betwijfel het.

In 1974 waren we er dichtbij, toen mijn held Johan Cruijff in de finale tegen Duitsland nota bene in de allereerste minuut magistraal doorbrak, gevloerd werd in het strafschopgebied en een penalty meekreeg.

In 1978…, nee, hou op, ‘Rensenbrink’, ‘paal’, die twee woorden zijn genoeg om ook die wond weer open te rijten. En nu, in 2014, grijpen we wéér naast die beker. Zullen we hem ooit de lucht in houden?

Dan zullen we toch eerst dat steeds weer opduikende trauma moeten bezweren. Het trauma dat de naam draagt: Wij Kunnen De Druk Van Penalties Nemen Niet Aan Als Het Er Echt Om Spant. Wie laat nou Vlaar de allereerste strafschop nemen?  Dat laat je toch aan Van Persie over? Of aan Robben?  Ach, laat ik er maar over ophouden… Ik heb er tenslotte geen verstand van.

Nu de WK-droom over is voor Nederland en we weer vier jaar moeten wachten op een volgende kans, mag ik mij onbekommerd laten vallen in de valkuil van Nostalgie. Mag dat? Jazeker… van mijzelf.

Op deze dag van nationale rouw lees ik namelijk in de dode bomenvariant van De Volkskrant over het e-book. Het artikel heeft als inzet de vraag of je een e-book mag doorverkopen als een tweedehands exemplaar. Het blijft in principe immers altijd nieuw (dit in tegenstelling tot een papieren boek waaraan je – gelukkig – kunt zien dat het nieuwe eraf is).

Begrijp me goed, ik verzet me niet tegen de digitale versie van boeken, maar in het e-booktijdperk zul je nooit meer zo´n prachtig gedicht als Winnetou van Gerrit Achterberg kunnen maken of doorvoelen:

WINNETOU

O oude boek met zijn aparte geur.
Zoet en verzaligd uur,
dat ik u las en zat in suizen neer,
om ons tesaamgetrokken tot een muur.

Sinds braken de gebeurtenissen door
des levens en teloor
ging uw verhaal in het wereldrumoer.
En mijn geheugen wist uw woord niet meer.

Hier vinden wij elkaar eindelijk weer.
Gij hieldt dezelfde kleur.
De blanke tovercirkel van weleer
opent zich en ik sluit de deur.

Opnieuw begint het zoeken van het spoor.

Gerrit Achterberg

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Bouwers

Toen wij met
eendrachtige klauwen aarde
de beek dwongen
bij ons stil te staan
dachten wij
de loop der dingen
in de hand te hebben.

Er kwam een man
met wenkbrauwen
als stekelheggen
stroomopwaarts.

Hij sloeg een wond
in onze dam
trommelde wegwezen
in onze oren.

Zo leerden wij volwassenheid
uit de weg te gaan.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Beslissend punt

Die hele partij
had ik al
buitencategorie geslagen.

Vanuit de hoogte
had Jacco Elting
mijn slagen bijgestuurd.

‘Door de knieën,
kijk naar de bal,
schouder naar het net,
verplaats je gewicht steeds
naar voren.’

En toen: ’t beslissend punt.
De wereld trok samen
om de parallellen en meridianen
van mijn racket.

Rondom mijn slagwapen
was windstilte.
De slinger stond
op zijn hoogste punt.

In mijn hijgen
kroop een snik mee omhoog
omdat Jacco er niet bij kon zijn.

Alle technieken
van hem geleerd
kwamen samen
simultaan.

Eindelijk eens
op tijd bij de bal
in het hart
van mijn bespanning
ver genoeg
door de knieën
en uitgezwaaid
volgens het boekje.
Meteen na afloop
moest ik
met het sleepnet
de sporen uitwissen
van de strijd.

De rest van mijn speeltijd
nabeschouwing
van die ene bal.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Nog even over het weekend

De Vloeibare Woordenwinkel Festival der AA

Man, man, het was me het weekendje wel. Vandaar dat ik er vandaag (8 juli 2014) pas op terugkom; ik zat er nóg van bij te komen.

Ga maar na: op vrijdag en zaterdag mocht ik optreden met De Vloeibare Woordenwinkel op het FestiValderAA in het prachtige Drentse plaatsje Schipborg.

We hadden veel aanloop en kregen zeer enthousiaste reacties van ons Geliefd Publiek. Wat wil je als optredend artiest nog meer? Hieronder een kleine greep uit de vloeibare zinnen die uit de drankjes kwamen opborrelen:

*Exota plukt Matthijs van Nieuwkerk van de zoete kleuterschool.

*Het zoete einde melkt Prikkebeen op Oerol.

*De hetepepermaandag walgt van de zoete moestuin.

*Vampier Ilse rent door het jongste Frankrijk.

Dat zijn toch zinnen waarmee we de surrealisten stil hadden gekregen!

Om half tien zaterdagavond pakten we snel onze spullen in, zodat we de wedstrijd Nederland – Costa Rica konden zien. De organisatie van het FestiValderAA was namelijk zo sympathiek (en zo handig) geweest op het hoofdveld van het festivalterrein grote t.v.schermen te plaatsen, zodat het publiek Nederland kon zien spelen.

Over die wedstrijd zal ik verder niet uitweiden, want dan slaap ik vannacht wéér niet, maar het eind van het liedje was dat ik die zaterdag om twee ’s nachts in bed lag.

’s Zondags moest ik optreden in Smilde. Mijn dichtbroeder Rense Sinkgraven had mij en vele andere dichters gevraagd belangeloos te komen voordragen. Ons dichters was gevraagd van een gage af te zien, zodat dit uitgespaarde geld gestort kon worden in een fonds. Dit was in het leven geroepen om de betaling van een gedenksteen voor Jacob Israël de Haan (die in Smilde geboren is) mogelijk te maken.

Een sympathiek initiatief dat ik van harte ondersteunde. Op het landgoed van Mischa van Huijstee waren allerlei locaties, zoals Onder de wilgen en Rond de conifeer ingericht waar de versregels mochten vervliegen in de open lucht.

Omdat mijn held Roger Federer die middag de finale tegen Djokovic speelde, deed ik een van mijn tennisgedichten, Beslissend punt (zie bij Gedicht van de week). De eindstrijd tussen de man die bij een Wimbledonzege de nummeréénpositie van Nadal weer over zou nemen en de beste tennisser aller tijden was, net als de kwartfinale Nederland – Costa Rica een dag eerder, bloedstollend (tenminste, als je van tennissen houdt).

Ik trad maar op voor een handjevol mensen, maar ach, dat mocht de pret niet drukken. Als je écht van optreden houdt, dan doe je voor één persoon net zo je best als voor een zaal met duizend mensen.

En mooi maar druk weekend dus. En nu is het alweer dinsdag. Nog één nacht je slapen en dan gaat Nederland Messi en zijn kornuiten oprollen. Ik kan haast niet wachten.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Zeegat

In de taveerne verwacht ik slingerlampen

als windkracht tien opsteekt

onder bonken

skuumkoppe op de lippen, uitgebeten taal

zegt me dat ze hier brandewijn drinken

gestookt van zeewier en mosseldrab

bij vuren van wrakhout en volle maan

uitrollen over de zoete zilte

van aan wal getrokken zeemeerminnen

slapen op kussen matras met helmgras gestopt

in de achtertuin schurkt tegen de heg

waaks grommend huisdier.

facebooktwitterby feather
Reageer >>>

Follow Us

facebooktwitterby feather